ขออธิษฐานให้ โมซูล

ฉันอาศัยอยู่ใน โมซูล, เมืองที่ยังคงฟื้นคืนจากเถ้าถ่านของสงคราม ครั้งหนึ่งอิรักเคยยืนหยัดอย่างสง่างาม แข็งแกร่ง รุ่งเรือง และเป็นที่ชื่นชมไปทั่วโลกอาหรับ แต่ความขัดแย้งหลายทศวรรษได้กัดกร่อนจิตวิญญาณของชาติเรา ในช่วงทศวรรษ 1970 โมซูลเป็นเมืองแห่งวัฒนธรรมและการอยู่ร่วมกัน ที่ซึ่งชาวเคิร์ด ชาวอาหรับ และชาวคริสต์อยู่ร่วมกัน จากนั้นก็เกิดความวุ่นวายหลายปี ทั้งการทิ้งระเบิด ความหวาดกลัว และสุดท้ายคือการปกครองอันมืดมนของกลุ่มไอเอส ในปี 2014 เราได้เห็นเมืองของเราตกอยู่ในเงื้อมมือของผู้ก่อการร้าย และหลายคนต้องหลบหนีเพื่อเอาชีวิตรอด.

เมื่อการปลดปล่อยมาถึงในปี 2017 ท้องถนนเงียบสงัด โบสถ์พังทลาย และความหวังกลับกลายเป็นเพียงความทรงจำ ทว่า ท่ามกลางซากปรักหักพัง ชีวิตกลับคืนมา ตลาดกำลังเปิดอีกครั้ง ครอบครัวกำลังสร้างใหม่ และเสียงหัวเราะแผ่วเบาของเด็กๆ ก็ดังก้องอีกครั้ง แต่การสร้างใหม่ที่ลึกซึ้งที่สุดไม่ใช่การสร้างจากอาคาร แต่คือการสร้างจากใจ ความเจ็บปวดจากการสูญเสียฝังลึก และการคืนดีเป็นเรื่องยาก แต่พระเยซูกำลังทรงดำเนินอย่างเงียบๆ ณ ที่นี้ ในการชุมนุมเล็กๆ และการอธิษฐานกระซิบ ผู้เชื่อกำลังนำสันติสุขของพระองค์มาสู่ผู้คนที่เหนื่อยล้า.

นี่คือช่วงเวลาของเรา — หน้าต่างแห่งพระคุณในหัวใจที่ทุกข์ทรมาน ข้าพเจ้าเชื่อว่าพระเจ้าทรงเรียกผู้ติดตามพระองค์ในอิรักให้ลุกขึ้นมาเป็นผู้เยียวยา ผู้สร้างสะพาน และผู้แบกรับ ชาลอม — สันติสุขที่พระคริสต์เท่านั้นจะประทานให้ได้ ในเมืองที่ครั้งหนึ่งความรุนแรงเคยครอบงำ ฉันเชื่อว่าความรักจะหยั่งรากอีกครั้ง และวันหนึ่งโมซุลจะเป็นที่รู้จัก ไม่ใช่เพราะซากปรักหักพัง แต่เพราะการฟื้นฟู.