Bid voor Mosoel

Ik woon in Mosoel, een stad die nog steeds herrijst uit de as van de oorlog. Ooit stond Irak fier overeind – sterk, welvarend en bewonderd in de hele Arabische wereld. Maar decennia van conflict hebben de ziel van onze natie verscheurd. In de jaren 70 was Mosul een stad van cultuur en coëxistentie, waar Koerden, Arabieren en christenen naast elkaar leefden. Daarna volgden jaren van onrust – bombardementen, angst en uiteindelijk de duistere heerschappij van IS. In 2014 zagen we onze stad in handen vallen van terreur en velen vluchtten voor hun leven.

Toen de bevrijding in 2017 kwam, waren de straten stil, de kerken verwoest en voelde hoop als een herinnering. Toch keert het leven terug te midden van het puin. Markten gaan weer open, gezinnen herbouwen en het vage gelach van kinderen is weer te horen. Maar de diepste wederopbouw betreft niet de gebouwen, maar de harten. De pijn van het verlies is diep en verzoening is moeilijk, maar Jezus beweegt zich hier stilletjes. In kleine bijeenkomsten en gefluisterde gebeden brengen gelovigen Zijn vrede aan een vermoeid volk.

Dit is ons moment – een venster van genade in het hart van lijden. Ik geloof dat God zijn volgelingen in Irak oproept om op te staan als genezers, bruggenbouwers en dragers van sjalom — de vrede die alleen Christus kan geven. In de stad waar ooit geweld heerste, geloof ik dat liefde weer wortel zal schieten en dat Mosul ooit niet bekend zal staan om zijn ruïnes, maar om zijn heropbouw.