ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਮੋਸੁਲ

ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਮੋਸੁਲ, ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਰਾਖ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇਰਾਕ ਉੱਚਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ - ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ, ਅਤੇ ਅਰਬ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ। ਪਰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੇ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਈ ਹੈ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਮੋਸੁਲ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਸਹਿ-ਹੋਂਦ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਰਦ, ਅਰਬ ਅਤੇ ਈਸਾਈ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਗੜਬੜ ਆਈ - ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ, ਡਰ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ISIL ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਰਾਜ। 2014 ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਭੱਜ ਗਏ।.

ਜਦੋਂ 2017 ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਆਈ, ਤਾਂ ਗਲੀਆਂ ਚੁੱਪ ਸਨ, ਗਿਰਜਾਘਰ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਇੱਕ ਯਾਦ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮਲਬੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੁੱਲ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹਾਸੇ ਦੀ ਧੁੰਦਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ - ਇਹ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਦਰਦ ਡੂੰਘਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੁਲ੍ਹਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਯਿਸੂ ਇੱਥੇ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਇਕੱਠਾਂ ਅਤੇ ਫੁਸਫੁਸਾਈਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।.

ਇਹ ਸਾਡਾ ਪਲ ਹੈ - ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਇੱਕ ਖਿੜਕੀ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਇਰਾਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਲੋਮ — ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਿਰਫ਼ ਮਸੀਹ ਹੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਰਾਜ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜੜ੍ਹ ਫੜੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੋਸੁਲ ਇੱਕ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਖੰਡਰਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਬਹਾਲੀ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।.