प्रार्थना करा मोसुल

मी राहतो मोसुल, युद्धाच्या राखेतून अजूनही उठणारे शहर. एकेकाळी, इराक उंच उभा होता - मजबूत, समृद्ध आणि अरब जगात त्याचे कौतुक केले जात असे. परंतु दशकांच्या संघर्षाने आपल्या राष्ट्राच्या आत्म्याला त्रास दिला आहे. १९७० च्या दशकात, मोसुल हे संस्कृती आणि सहअस्तित्वाचे शहर होते, जिथे कुर्द, अरब आणि ख्रिश्चन शेजारी शेजारी राहत होते. त्यानंतर अनेक वर्षे अशांतता आली - बॉम्बस्फोट, भीती आणि शेवटी ISIL चे काळे राज्य. २०१४ मध्ये, आम्ही आमचे शहर दहशतवाद्यांच्या हाती पडताना पाहिले आणि बरेच लोक त्यांचे जीवन वाचवण्यासाठी पळून गेले.

२०१७ मध्ये जेव्हा मुक्तता आली, तेव्हा रस्ते शांत होते, चर्च उद्ध्वस्त झाले आणि आशा आठवणीसारखी वाटली. तरीही, ढिगाऱ्यांमधून, जीवन परत येत आहे. बाजारपेठा पुन्हा उघडत आहेत, कुटुंबे पुन्हा बांधली जात आहेत आणि मुलांच्या हास्याचा मंद आवाज पुन्हा एकदा ऐकू येतो. पण सर्वात खोल पुनर्बांधणी इमारतींची नाही - ती हृदयांची आहे. नुकसानाचे दुःख खोलवर जाते आणि समेट करणे कठीण आहे, परंतु येशू येथे शांतपणे फिरत आहे. लहान मेळाव्यांमध्ये आणि कुजबुजलेल्या प्रार्थनांमध्ये, विश्वासणारे थकलेल्या लोकांना त्याची शांती देत आहेत.

हा आपला क्षण आहे - दुःखाच्या हृदयात कृपेची एक खिडकी. माझा विश्वास आहे की देव इराकमधील त्याच्या अनुयायांना बरे करणारे, पूल बांधणारे आणि वाहक म्हणून उठण्यास बोलावत आहे शालोम — अशी शांती जी फक्त ख्रिस्तच देऊ शकतो. ज्या शहरात एकेकाळी हिंसाचाराचे राज्य होते, त्याच शहरात प्रेम पुन्हा रुजेल असा माझा विश्वास आहे आणि मोसुल एके दिवशी त्याच्या अवशेषांसाठी नाही तर त्याच्या पुनर्संचयनासाठी ओळखले जाईल.