Bid vir Mosoel

Ek woon in Mosoel, 'n stad wat steeds uit die as van oorlog herrys. Eens het Irak hoog gestaan – sterk, voorspoedig en bewonder regoor die Arabiese wêreld. Maar dekades van konflik het aan ons nasie se siel geskeur. In die 1970's was Mosul 'n stad van kultuur en naasbestaan, waar Koerde, Arabiere en Christene langs mekaar gewoon het. Toe kom jare van onrus – bomme, vrees en uiteindelik die donker bewind van ISIL. In 2014 het ons gesien hoe ons stad in die hande van terreur val, en baie het vir hul lewens gevlug.

Toe bevryding in 2017 gekom het, was die strate stil, die kerke verwoes, en hoop het soos 'n herinnering gevoel. Tog, te midde van die puin, keer die lewe terug. Markte heropen, gesinne herbou, en die dowwe geluid van kinders se lag kan weer gehoor word. Maar die diepste herbou is nie van geboue nie – dit is van harte. Die pyn van verlies loop diep, en versoening is moeilik, maar Jesus beweeg stil hier. In klein byeenkomste en gefluisterde gebede bring gelowiges Sy vrede aan 'n vermoeide volk.

Dit is ons oomblik – 'n venster van genade in die hart van lyding. Ek glo dat God Sy volgelinge in Irak roep om op te staan as genesers, brugbouers en draers van shalom — die vrede wat net Christus kan gee. In die einste stad waar geweld eens geheers het, glo ek dat liefde weer wortel sal skiet, en Mosul sal eendag nie vir sy ruïnes bekend staan nie, maar vir sy herstel.