Bid vir Multan

Ek woon in Multan — die Stad van Heiliges. Vir eeue het mense hierheen gekom op soek na geestelike krag en vrede. Die stadshorison is gekroon met blougeteëlde koepels en heiligdomme van Soefi-mistici, hul binnehowe gevul met die geur van rose en die geluid van gefluisterde gebede. Die woestynwind dra stof uit antieke tye; dit voel asof elke klip hier iets heiligs onthou.

Multan is een van Pakistan se oudste stede – ouer as ryke, deurspek met geskiedenis. Handelaars het eens langs die Syroete gekom, en heilige manne het toewyding verkondig. Selfs nou arriveer pelgrims om hul heiliges te vereer, kerse aan te steek en linte van hoop te knoop. Maar onder die kleur en eerbied lê 'n diep honger – 'n verlange na waarheid wat rituele nie kan bevredig nie. Baie kom hierheen op soek na seën, sonder om te weet dat die ware Seëngewer naby is.

Die lewe in Multan kan warm, hard en swaar wees. Die son brand meedoënloos neer, en armoede gryp baie gesinne aan. Om Jesus hier te volg, beteken om stil te leef en te luister na Sy stem te midde van die geraas van tradisie. Tog glo ek dat God hierdie stad innig liefhet. Net soos Hy die vrou by die put ontmoet het, ontmoet Hy harte hier – in teestalletjies, in stil drome, in onverwagte vriendskappe. Eendag glo ek dat Multan werklik sy naam sal gestand doen – 'n stad gevul nie net met heiliges van die verlede nie, maar met lewendes, getransformeer deur die teenwoordigheid van Christus.