ขออธิษฐานให้ บันจาร์มาสิน

ฉันอาศัยอยู่ในบันจาร์มาซิน หรือที่รู้จักกันในชื่อ “เมืองแห่งสายน้ำพันสาย” ชีวิตที่นี่ไหลไปตามสายน้ำ ยามรุ่งอรุณ ตลาดน้ำกลับคึกคักมีชีวิตชีวา เหล่าผู้หญิงในเรือลำเล็กขายผลไม้ ผัก และดอกไม้ ท่ามกลางสายหมอกที่ลอยขึ้นเหนือแม่น้ำมาร์ตาปูรา บ้านไม้ตั้งตระหง่านอยู่บนเสาสูงเหนือระดับน้ำขึ้นน้ำลง เด็กๆ หัวเราะกันสนุกสนานขณะกระโดดลงจากท่าเรือสู่กระแสน้ำสีน้ำตาลเบื้องล่าง อากาศอบอ้าวด้วยความชื้น กลิ่นบุหรี่กานพลู และเสียงสวดมนต์ก้องกังวานจากมัสยิด.

ชาวบันจาร์ ประชาชนของฉัน ฝังรากลึกในศาสนาอิสลาม ศรัทธาถูกถักทออยู่ในคำพูด การต้อนรับขับสู้ และประเพณีของเรา ทุกวันฉันเห็นความศรัทธา – ผู้ชายมารวมตัวกันเพื่อละหมาด ครอบครัวร่วมกันอ่านโองการ และคนหนุ่มสาวท่องจำอัลกุรอาน แต่ภายใต้ความศรัทธานั้น ฉันรู้สึกถึงความเจ็บปวดเงียบๆ – ความปรารถนาสันติภาพที่พิธีกรรมไม่สามารถนำมาได้ ฉันรู้จักความเจ็บปวดนั้น เพราะครั้งหนึ่งฉันเคยแบกรับมันไว้ จนกระทั่งฉันได้พบกับพระเยซู ผู้ทรงประทานน้ำแห่งชีวิตให้แก่จิตวิญญาณที่กระหาย.

การติดตามพระองค์ในที่นี้หมายถึงการดำเนินชีวิตอย่างระมัดระวัง ความเชื่อในพระคริสต์นั้นไม่อาจเข้าใจได้ การสนทนาเกี่ยวกับพระองค์ต้องเกิดขึ้นอย่างเงียบๆ บ่อยครั้งเป็นการกระซิบกระซาบ หรือผ่านมิตรภาพที่ดำเนินมาหลายปี กระนั้น พระเจ้าทรงดำเนินกิจอยู่ — ในความฝัน ในความเมตตากรุณา ในแบบที่ผู้เชื่อรักโดยปราศจากความกลัว ข้าพเจ้าเชื่อว่าแม่น้ำที่ขนส่งการค้าและวัฒนธรรมผ่านบันจาร์มาซินมาหลายศตวรรษ จะนำพาข่าวดีของพระเยซูมาสู่สักวันหนึ่ง ไหลจากใจหนึ่งสู่ใจหนึ่ง จนกระทั่งทั่วทั้งภูมิภาคเปี่ยมล้นด้วยพระสิริของพระองค์.