دعا کنید برای بانجارماسین

من در بانجارماسین زندگی می‌کنم - “شهر هزار رودخانه”. زندگی اینجا با آب جریان دارد. هنگام سپیده دم، بازارهای شناور زنده می‌شوند - زنانی در قایق‌های کوچک میوه، سبزیجات و گل می‌فروشند، در حالی که مه بر فراز رودخانه مارتاپورا بالا می‌رود. خانه‌های چوبی بر روی پایه‌هایی بالای جزر و مد قرار دارند و کودکان در حالی که از اسکله‌ها به درون جریان قهوه‌ای رنگ پایین می‌پرند، می‌خندند. هوا پر از رطوبت است، عطر سیگار میخک و صدای دعا از مساجد طنین‌انداز می‌شود.

مردم من، بنجار، عمیقاً ریشه در اسلام دارند. ایمان در گفتار، مهمان‌نوازی و سنت‌های ما تنیده شده است. هر روز، من شاهد فداکاری هستم - مردان برای دعا جمع می‌شوند، خانواده‌ها با هم آیاتی را تلاوت می‌کنند، جوانانی که قرآن را حفظ می‌کنند. با این حال، در زیر این فداکاری، دردی آرام را احساس می‌کنم - آرزوی آرامشی که آیین‌ها نمی‌توانند به ارمغان بیاورند. من این درد را می‌شناسم زیرا زمانی آن را نیز حمل می‌کردم، تا اینکه با عیسی، کسی که آب حیات را به روح تشنه می‌آورد، ملاقات کردم.

پیروی از او در اینجا به معنای راه رفتن با دقت است. ایمان به مسیح قابل درک نیست. گفتگو در مورد او باید آرام، اغلب در نجوا یا از طریق دوستی که در طول سال‌ها شکل گرفته است، اتفاق بیفتد. با این حال، خدا در کار است - در رویاها، در مهربانی، در روشی که مؤمنان بدون ترس عشق می‌ورزند. من معتقدم رودخانه‌هایی که قرن‌ها تجارت و فرهنگ را از طریق بانجارماسین حمل کرده‌اند، روزی مژده عیسی را حمل خواهند کرد، از قلبی به قلب دیگر جاری می‌شوند تا زمانی که تمام منطقه از جلال او پر شود.