از هیمالیای باشکوه، جایی که قله‌های پوشیده از برف به آسمان می‌رسند، رودخانه بزرگ گنگ سفر خود را آغاز می‌کند. آب‌های آن که از مناطق کوهستانی نزدیک نپال و شمال هند جاری می‌شوند، از میان دره‌ها، دشت‌ها، شهرهای شلوغ و روستاهای کوچک عبور می‌کنند تا در نهایت به دریا و فراتر از آن برسند. در امتداد این مسیر مقدس، میلیون‌ها نفر در گروه‌های مردمی که به آنها دسترسی ندارند، زندگی می‌کنند که فرصت کمی برای شنیدن انجیل عیسی مسیح دارند یا اصلاً ندارند.

در سایه هیمالیا، نپال و پایتخت آن، کاتماندو، عمیقاً تحت تأثیر سنت‌های هندو و بودایی باقی مانده‌اند. معابد، زیارتگاه‌ها، آیین‌ها و جشنواره‌ها زندگی روزمره را با فداکاری معنوی پر می‌کنند. رودخانه همچنان که از میان هاریدوار، پرایاگراج، واراناسی، پتنا و کلکته عبور می‌کند، از جوامعی عبور می‌کند که نسل‌ها در جستجوی تطهیر، برکت و رستگاری از طریق سنت‌های مذهبی مرتبط با رودخانه مقدس بوده‌اند. در سراسر آسیای جنوبی و فراتر از آن، نمادهای مرتبط با دیوالی هنوز هم در فرهنگ‌ها و سنت‌ها یافت می‌شوند.

در مکان‌هایی دوردست مانند بالی و حتی بخش‌هایی از پاکستان، طرح ستاره هشت‌پر باستانی با رفاه، برکت و نور معنوی مرتبط بوده است. در طول دیوالی، بسیاری از هندوها لاکشمی، الهه ثروت و اقبال را پرستش می‌کنند و معتقدند که او برای سال آینده برکت و لطف به ارمغان می‌آورد. خانه‌ها تمیز، با چراغ تزئین می‌شوند و درها عمداً در طول شب باز گذاشته می‌شوند تا دعوتی برای لاکشمی باشند تا وارد شود و خانه را متبرک کند. از آنجایی که سال نو تجاری هندوها اغلب بلافاصله پس از دیوالی آغاز می‌شود، این فصل اهمیت معنوی و فرهنگی عمیقی دارد که پر از امید به رفاه، صلح و آغازهای جدید است.

با این حال، در پس هر چراغی که در طول دیوالی روشن می‌شود، اشتیاق عمیق‌تری برای صلح، امید و نور حقیقی نهفته است. قلب خدا برای هر گروه و ملتی است که او را بشناسند. همانطور که اشعیا ۴۹:۶ (NIV) اعلام می‌کند: “من تو را نوری برای غیریهودیان نیز خواهم ساخت، تا نجات من تا اقصی نقاط زمین برسد.” همانطور که سفر گنگ را از هیمالیا تا اقصی نقاط زمین دنبال می‌کنیم، بیایید دعا کنیم که بسیاری با نور حقیقی جهان، عیسی مسیح، روبرو شوند و امید و رستگاری را که فقط در او یافت می‌شود، تجربه کنند.