प्रार्थना करा बंजरमासिन

मी बंजरमासिनमध्ये राहतो - "हजारो नद्यांचे शहर". येथील जीवन पाण्यासोबत वाहते. पहाटेच्या वेळी, तरंगत्या बाजारपेठा जिवंत होतात - मार्तापुरा नदीवर धुके पसरत असताना लहान बोटींमध्ये महिला फळे, भाज्या आणि फुले विकतात. लाकडाची घरे भरतीच्या वरच्या काठावर उभी असतात आणि मुले गोदीवरून खाली तपकिरी प्रवाहात उडी मारताना हसतात. हवा आर्द्रतेने दाट आहे, लवंगाच्या सिगारेटचा सुगंध आहे आणि मशिदींमधून प्रार्थनेचा आवाज येत आहे.

माझे लोक, बंजर, इस्लाममध्ये खोलवर रुजलेले आहेत. श्रद्धा आपल्या बोलण्यात, आपल्या आदरातिथ्यात आणि आपल्या परंपरांमध्ये गुंतलेली आहे. दररोज, मी भक्ती पाहतो - पुरुष प्रार्थनेसाठी एकत्र जमतात, कुटुंबे एकत्र श्लोकांचे पठण करतात, तरुण लोक कुराण पाठ करतात. तरीही त्या भक्तीखाली, मला एक शांत वेदना जाणवते - विधी आणू शकत नसलेल्या शांतीची तळमळ. मला ती वेदना माहित आहे कारण मी एकेकाळी ती वेदना सहन करत होतो, जो येशूला भेटलो, जो तहानलेल्या आत्म्याला जिवंत पाणी देतो.

येथे त्याचे अनुसरण करणे म्हणजे काळजीपूर्वक चालणे. ख्रिस्तावरील विश्वास समजत नाही. त्याच्याबद्दलचे संभाषण शांतपणे, अनेकदा कुजबुजून किंवा वर्षानुवर्षे जगलेल्या मैत्रीतून घडले पाहिजे. तरीही देव काम करत आहे - स्वप्नांमध्ये, दयाळूपणामध्ये, विश्वासणारे ज्या प्रकारे निर्भयपणे प्रेम करतात त्या पद्धतीने. मला विश्वास आहे की शतकानुशतके बंजारमासिनमधून व्यापार आणि संस्कृती वाहून नेणाऱ्या नद्या एके दिवशी येशूची सुवार्ता हृदयापासून हृदयापर्यंत वाहतील, जोपर्यंत संपूर्ण प्रदेश त्याच्या गौरवाने भरला जात नाही.