دعا کنید برای بمبئی

من در آن زندگی می‌کنم بمبئیشهری که هرگز نمی‌خوابد، جایی که رویاها به بلندی آسمان‌خراش‌ها و دل‌شکستگی به ژرفای دریایی که سواحل ما را در بر می‌گیرد، امتداد دارند. هر روز صبح، من به موج میلیون‌ها نفری می‌پیوندم که در خیابان‌ها در حرکتند - برخی در برج‌های شیشه‌ای به دنبال موفقیت هستند، برخی دیگر صرفاً برای گذراندن یک روز دیگر تلاش می‌کنند. قطارها شلوغ هستند، ترافیک هرگز پایان نمی‌یابد و جاه‌طلبی مانند نبضی در هوا جریان دارد. با این حال، در پشت هر چهره، همان درد خاموش را حس می‌کنم - اشتیاق برای چیزی بیشتر، برای کسی بیشتر.

بمبئی شهر افراط و تفریط است. در یک لحظه، از کنار آپارتمان‌های لوکسی که آسمان را می‌خراشند، عبور می‌کنم؛ لحظه‌ای بعد، از کوچه‌هایی عبور می‌کنم که تمام اعضای خانواده در یک اتاق زندگی می‌کنند. اینجا مکانی است که هنر و صنعت، ثروت و نیاز، درخشش و شکستگی در آن موج می‌زند. ریتم تجارت هرگز متوقف نمی‌شود، اما قلب‌های بسیاری بی‌قرار می‌مانند و در جستجوی آرامشی هستند که جهان نمی‌تواند به آنها بدهد.

چیزی که بیشتر از همه من را می شکند، کودکان- پسرها و دخترهایی که در ایستگاه‌های قطار پرسه می‌زنند، زیر پل‌های هوایی می‌خوابند، یا پشت چراغ‌های راهنمایی گدایی می‌کنند. چشمان آنها داستان‌هایی از دردی را در خود دارد که هیچ کودکی نباید بداند، و من اغلب از خودم می‌پرسم که عیسی وقتی به آنها نگاه می‌کند، آنها را می‌بیند.- چقدر دلش باید بشکند، و با این حال چقدر این شهر و مردمش را دوست دارد.

اما حتی در میان تمام این سر و صدا و نیاز، می‌توانم حس کنم روح خدا در حال حرکت—آرام، قدرتمند. پیروان عیسی با عشق قیام می‌کنند: گرسنگان را سیر می‌کنند، فراموش‌شدگان را نجات می‌دهند، و در طول شب دعا می‌کنند. من باور دارم احیا در راه استنه فقط در ساختمان‌های کلیسا، بلکه در استودیوهای فیلم، کارخانه‌ها، دفاتر و خانه‌ها. پادشاهی خدا نزدیک می‌شود، قلب به قلب.

من اینجا هستم تا عشق بورزم، خدمت کنم، دعا کنم - تا در این شهر رویاها و ناامیدی، شاهد او باشم. مشتاق دیدارش هستم. بمبئی در برابر عیسی تعظیم می‌کند, تنها کسی که می‌تواند زیبایی را از هرج و مرج بیرون بکشد و آرامش را به هر قلب بی‌قراری هدیه دهد.