ขออธิษฐานให้ ย่างกุ้ง

ฉันอาศัยอยู่ในเมียนมาร์ ดินแดนแห่งความงามอันน่าทึ่งและความเจ็บปวดแสนสาหัส ประเทศของเราแผ่ขยายไปทั่วขุนเขา ที่ราบ และแม่น้ำ เป็นสถานที่พบปะของผู้คนและวัฒนธรรมมากมาย ประชากรชาวพม่าส่วนใหญ่มีมากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมด แต่กลับเป็นผืนผ้าที่ประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์มากมาย แต่ละกลุ่มมีภาษา การแต่งกาย และประเพณีของตนเอง ท่ามกลางขุนเขาและดินแดนชายแดน ชุมชนเล็กๆ อาศัยอยู่อย่างสงบสุข ยึดมั่นในอัตลักษณ์และความหวังของตน.

แต่ความหลากหลายของเราไม่ได้มาโดยปราศจากความทุกข์ทรมาน ตั้งแต่ปี 2017 ชาวโรฮิงญาและคนอื่นๆ อีกมากมายต้องทนทุกข์ทรมานจากการข่มเหงรังแกที่ยากจะจินตนาการ หมู่บ้านทั้งหมู่บ้านถูกเผา และผู้คนหลายแสนคนต้องอพยพออกจากบ้านเรือน ฉันเห็นความโศกเศร้าในแววตาของผู้คน ทั้งแม่ที่ตามหาลูกชายที่หายไป ลูกๆ ที่เติบโตมาในฐานะผู้ลี้ภัย ภาระของความอยุติธรรมที่นี่หนักอึ้ง แต่ฉันเชื่อว่าพระเจ้ายังคงร้องไห้ร่วมกับเรา และไม่ได้ทรงหันพระพักตร์หนี.

ในย่างกุ้ง เมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเรา ชีวิตดำเนินไปอย่างรวดเร็วและโลกก็รู้สึกใกล้ชิดกัน กระนั้น แม้แต่ที่นี่ ท่ามกลางความยากลำบากและความกลัว พระเจ้าก็ยังคงทรงงานอย่างเงียบๆ ผ่านประชากรของพระองค์ คริสตจักรในเมียนมาร์มีขนาดเล็กแต่เข้มแข็ง เราอธิษฐานขอให้อาณาจักรของพระองค์มาถึง — ขอให้ความยุติธรรมหลั่งไหลลงมาดุจสายน้ำ ขอให้จิตใจได้รับการเยียวยา และขอให้ความรักของพระเยซูนำสันติสุขมาสู่ดินแดนที่แตกสลายนี้ ข้าพเจ้าเชื่อว่าแสงสว่างของพระคริสต์จะยังคงส่องสว่างเหนือเมียนมาร์ และความมืดมิดจะไม่สามารถเอาชนะมันได้.