ขออธิษฐานให้ แอดดิสอาบาบา

ทุกเช้าฉันตื่นขึ้นมา แอดดิสอาบาบา, หัวใจของ เอธิโอเปีย. จากหน้าต่าง ฉันมองเห็นเมืองของเราแผ่กว้างไปทั่วที่ราบสูง ล้อมรอบด้วยเนินเขาเขียวขจีและเทือกเขาสีฟ้าครามไกลลิบ อากาศเย็นสบายพัดพาเอาเสียงของเมืองที่ตื่นขึ้น ทั้งเสียงรถยนต์ เสียงหัวเราะ และเสียงระฆังโบสถ์ที่ดังกังวานเบา ๆ ผสมผสานกับเสียงเรียกของพ่อค้าแม่ค้าริมถนน.

แอดดิสอาบาบามีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว ในฐานะเมืองหลวงของประเทศ แอดดิสอาบาบาเป็นศูนย์กลางแห่งการเรียนรู้ อุตสาหกรรม และภาวะผู้นำ ซึ่งการตัดสินใจต่างๆ ไม่เพียงแต่กำหนดทิศทางของเอธิโอเปียเท่านั้น แต่ยังรวมถึงแอฟริกาตะวันออกส่วนใหญ่ด้วย บนท้องถนน ฉันได้ยินภาษาต่างๆ จากทุกมุมโลก ผู้คนเดินทางมาที่นี่จากทะเลทราย ภูเขา และหุบเขา แต่ละคนต่างนำเรื่องราว ความหวัง และคำอธิษฐานของตนมาด้วย.

ปู่ย่าตายายของฉันจำเอธิโอเปียที่แตกต่างจากเดิมได้ ในปี 1970 แทบจะไม่ 3% ประชากรของเราติดตามพระเยซู — มีผู้เชื่อน้อยกว่าหนึ่งล้านคน แต่ทุกวันนี้ คริสตจักรได้ขยายตัวเกินกว่าจะจินตนาการได้ ชาวเอธิโอเปีย 21 ล้านคน บัดนี้จงนมัสการพระคริสต์เถิด ในหมู่บ้าน เมือง และพื้นที่ห่างไกล บทเพลงสรรเสริญผุดขึ้นราวกับธูปหอม การฟื้นฟูไม่ใช่เรื่องราวจากอดีต แต่กำลังเกิดขึ้นในปัจจุบัน.

เราเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในแอฟริกาตะวันออก และฉันเชื่อว่าพระเจ้าทรงวางเราไว้ที่นี่ด้วยเหตุผลบางประการ — เพื่อเป็น คนส่ง, แสงสว่างส่องถึงประชาชาติรอบข้างเรา จากมุมเล็กๆ ของฉันในกรุงแอดดิสอาบาบา ฉันสัมผัสได้ว่า พระเจ้ากำลังปลุกเร้าประชาชาติของเราให้นำพาความรักของพระองค์ข้ามพรมแดนของเรา จากที่ราบสูงสู่แหลมฮอร์น จากถนนในเมืองสู่สุดขอบโลก.