ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਸਿਲੀਗੁੜੀ

ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਸਿਲੀਗੁੜੀ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਥੇ ਸਰਹੱਦਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਟਕਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੀ ਤਲਹਟੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹਿਮਾਲਿਆ, ਸਾਡੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਕਈ ਬੋਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹਨ—ਬੰਗਾਲੀ, ਨੇਪਾਲੀ, ਹਿੰਦੀ, ਤਿੱਬਤੀ—ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਇੱਥੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਨੇਪਾਲ, ਭੂਟਾਨ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਤਿੱਬਤ, ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਤਾਂਘ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲੈ ਕੇ, ਖ਼ਤਰੇ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀਆਂ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਮੈਂ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿੰਨੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ - ਅਤੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਕਿੰਨੇ ਡੂੰਘਾ ਭੁੱਖੇ ਹਨ, ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।.

ਸਿਲੀਗੁੜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ “"ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ,"” ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਕਸਰ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨਾ ਸੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ - ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇੰਜੀਲ, ਇੱਥੋਂ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਟੁੱਟਣਾ ਡੂੰਘਾ ਹੈ। ਗਰੀਬੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਬਾਅ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਬੱਸ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਸੌਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸਥਾਪਨ ਅਤੇ ਵੰਡ ਤੋਂ ਅਦਿੱਖ ਜ਼ਖ਼ਮ ਝੱਲਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।.

ਫਿਰ ਵੀ, ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਚਲਦੀ ਹੈ. ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਸ਼ਾਂਤ ਗੱਲਬਾਤਾਂ, ਪਿਛਲੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਇਕੱਠ, ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਉਮੀਦਾਂ ਮਿਲਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਯਿਸੂ ਇੱਥੇ ਹੈ - ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੇ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਭੁੱਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਫੁਸਫੁਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।.

ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਪੈਰ ਬਣਨ ਲਈ ਹਾਂ - ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਮਜ਼ਦੂਰ, ਭਟਕਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਲੀਗੁੜੀ ਇੱਕ ਸਰਹੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ - ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿੱਥੇ ਸਵਰਗ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜੀਸਸ ਕਰਾਇਸਟ.