प्रार्थना करा बगदाद

मी राहतो बगदाद, एकेकाळी म्हणून ओळखले जाणारे “"शांतीचे शहर."” हे नाव अजूनही इतिहासात प्रतिध्वनीत आहे, जरी त्याच्या रस्त्यांवर आता युद्ध, विभाजन आणि वेदनांचे चिन्ह आहेत. मी त्याच्या गर्दीच्या परिसरातून चालत असताना, मला बगदादचे अवशेष दिसतात - एकेकाळी शिक्षण, संस्कृती आणि श्रद्धेचे एक भरभराटीचे केंद्र. माझे हृदय राजकारण किंवा सत्तेद्वारे नव्हे तर शांतीच्या राजकुमाराद्वारे शांतता पुनर्संचयित झालेली पाहण्याची आतुरता आहे, येशू.

इराकच्या मध्यभागी, चर्च अजूनही टिकून आहे. अवशेष आणि पुनर्बांधणीमध्ये, आपल्यापैकी सुमारे २,५०,००० लोक उपासना, सेवा आणि आशा करत राहतात. आपण प्राचीन ख्रिश्चन परंपरांमधून आलो आहोत, तरीही आपण एकच विश्वास सामायिक करतो - अशा ठिकाणी ख्रिस्ताला घट्ट धरून राहणे जिथे भीती आणि अनिश्चितता अजूनही कायम आहे. आपले शहर वाढते, परंतु त्याचा आत्मा बरे होण्यासाठी वेदनादायक असतो. दररोज मी स्थिरतेसाठी, क्षमा करण्यासाठी आणि टिकणाऱ्या गोष्टीसाठी आसुसलेले लोक भेटतो.

मला विश्वास आहे की ही आपली वेळ आहे - बगदादमधील देवाच्या लोकांसाठी कृपेची खिडकी. तो आपल्याला त्याचे हात आणि पाय म्हणून उभे राहण्याचे, गरिबांची सेवा करण्याचे, तुटलेल्यांना सांत्वन देण्याचे आणि एकेकाळी क्रोधाचे राज्य असलेल्या शांतीचे भाषण करण्याचे आवाहन करत आहे. आपण उचललेली प्रत्येक प्रार्थना, दयाळूपणाची प्रत्येक कृती, कोरड्या जमिनीत लावलेल्या बीजासारखी वाटते. मला विश्वास आहे की देवाचा आत्मा त्या बियाण्यांना पाणी देईल आणि एके दिवशी बगदाद - "शांतीचे शहर" - येशूच्या प्रेमाने आणि सामर्थ्याने पुन्हा त्याच्या नावाप्रमाणे जगेल.