प्रार्थना करा अथेन्स

मी गजबजलेल्या रस्त्यांवर चालतो अथेन्स, जिथे प्राचीन संगमरवरी अवशेष काचेच्या बुरुजांजवळ उभे आहेत आणि तत्त्वज्ञांचे प्रतिध्वनी अजूनही आधुनिक जीवनाच्या गजरात मिसळतात. हे शहर - एकेकाळी तर्क, कला आणि लोकशाहीचे जन्मस्थान - अजूनही सर्जनशीलता आणि संभाषणाने धडधडत आहे. तरीही त्याच्या सौंदर्य आणि तेजस्वीतेखाली, मला एक शांत वेदना जाणवते, एक भूक जी मानवी ज्ञान भागवू शकत नाही.

अथेन्स हे विरोधाभासांचे शहर आहे. प्रत्येक पिढीतील निर्वासित, स्थलांतरित आणि ग्रीक लोक या परिसरात आहेत, तरीही फार कमी लोकांनी खरोखरच सुवार्ता ऐकली आहे. एकेकाळी मूर्ती आणि वेद्यांसाठी प्रसिद्ध असलेले अथेन्स आता उदासीनता आणि धर्मनिरपेक्षतेशी झुंजत आहे. फक्त एक छोटासा भाग - त्यापेक्षा कमी 0.3%—येशूचे अनुकरण उत्साहाने करा. पीक खूप आहे, पण कामकरी थोडे आहेत.

मी पास होताच पार्थेनॉन आणि टेकड्यांवरून सूर्य मावळताना पाहताना, मी प्रार्थना करतो की मार्स टेकडीवर हृदयांना उत्तेजित करणारा तोच आत्मा या शहरात पुन्हा एकदा स्थलांतरित होईल. मी कल्पना करतो की लहान घरगुती चर्च वाढत आहेत, अपार्टमेंट आणि कॅफेमधून प्रार्थना सुरू आहेत आणि प्रत्येक भाषेत आणि समुदायात शुभवर्तमान वाहत आहे. अथेन्सने जगाला तत्वज्ञान दिले - परंतु आता मला ते जगाला देवाचे ज्ञान प्रकट करताना पाहण्याची तीव्र इच्छा आहे. ख्रिस्त येशू.

मला वाटतं देवाने या शहराचा नाश केलेला नाहीये. ज्या देवाने एकदा काही शिष्यांद्वारे जग उलटं केलं होतं तोच देव पुन्हा ते करू शकतो - इथेच, अथेन्समध्ये.