राज्याची चौथी माती गुणाकार घडवून आणते.
सहा लाओ आणि १२ इसान शिष्यांचा एक प्रचार गट आपला विश्वास लोकांपर्यंत पोहोचवण्यासाठी चर्च नसलेल्या गावांमध्ये गेला. जेव्हा ते आध्यात्मिक गोष्टींबद्दल बोलत होते, तेव्हा त्यांना एका प्रसिद्ध आत्मवादीबद्दल वारंवार एकच टिप्पणी ऐकू आली: “नांगटा? तिला सगळे ओळखतात, पण ती गेल्या वर्षी वारली.”
पण नांगटा मेला नव्हता.
ती एके काळी एक सुप्रसिद्ध आत्मिक माध्यम होती, जिच्याकडे गावकरी रोगमुक्ती, सुटका आणि आशीर्वादांसाठी येत असत. पण ज्या आत्म्यांची ती सेवा करत होती, त्यांनी तिच्या आरोग्यावर गंभीर परिणाम केला, ज्यामुळे ती गंभीर आजारी पडली आणि आपण मरणाच्या दारात आहोत असा तिचा ठाम विश्वास बसला.
मग, जवळच्या एका गृह मंडळीतील विश्वासणारे तिच्या गावात आले. त्यांनी तिच्या घरी तिला सुवार्ता सांगितली. तिने येशूचा स्वीकार केला, आत्मिक जगाचा त्याग केला आणि ती चमत्कारिकरित्या बरी झाली.
नांगटा येशूची शिष्या झाल्यावर, तिने आत्मिक विधी करणे थांबवले. यामुळे इतर गावांतील लोकांनी तिचा मृत्यू झाला असावा असे गृहीत धरले. काही महिन्यांनंतर जेव्हा सेवाकार्य पथक आले, तेव्हा नांगटाने त्यांच्या पाहुणचारासाठी आपले घर खुले केले.
जेव्हा पथकाने तिला सांगितले की इतर गावांतील लोक तिच्या मृत्यूची बातमी देत आहेत, तेव्हा नांगटा हसली.
“त्यांचं बरोबर आहे, मी खरंच मेलो! मी स्वतःसाठी मेलो, आणि आता मी येशूसाठी जगतो.”
नांगटाची साक्ष अनेक गावांमध्ये पसरली आणि या प्रचारामुळे १७२ लोकांनी येशूविषयी ऐकले आणि त्यांपैकी ३३ जणांनी त्याचे अनुसरण करण्याची इच्छा व्यक्त केली.
श्री. टोंगडी नावाचे एक गृहस्थ इतके प्रभावित झाले की, त्यांनी आपली बौद्ध आणि आत्मवादी तावीज नष्ट करण्यासाठी भक्तांना मदत मागितली. बऱ्याच लोकांना वाटले की नांगटा मरण पावली आहे. पण ती ख्रिस्तामध्ये पूर्वीपेक्षाही अधिक जिवंत आहे.



