किंगडम हार्वेस्ट सर्वकाही मोलाचे आहे
मार्च २०११ मध्ये जपानला उद्ध्वस्त करणाऱ्या भूकंप आणि त्सुनामीच्या दहा महिन्यांनंतर, ईशान्य किनाऱ्यावरून आलेला एक आश्चर्यकारक अहवाल ऐकण्यासाठी मिशनचे कार्यकर्ते थायलंडमध्ये जमले.
त्या प्रदेशात सर्वात भीषण विध्वंस झाला होता, आणि तो जपानमधील सर्वात कमी चर्च असलेल्या ठिकाणांपैकी एक होता. तरीही, काहीतरी अनपेक्षित घडत होते.
परिपक्व विश्वासणारे लोकांना शिष्य बनवण्याआधीच, लोक अधिक वेगाने येशूकडे येत होते.
सर्वस्व गमावलेल्या एका मच्छीमाराने अनुभवले की, येशूचा एक शिष्य त्याच्या पाठीशी उभा राहिला आणि त्याला त्याचे जीवन पुन्हा उभारण्यास मदत केली. या दयाळूपणाने भारावून जाऊन, त्याने अखेरीस विचारले, “तुम्ही हे का करत आहात?”
“कारण ज्या देवाने तुला निर्माण केले, त्याच्याशी माझी मैत्री आहे,” तो माणूस म्हणाला.
तात्पुरत्या निवासस्थानात राहणाऱ्या एका महिलेने वर्णन केले की, जणू एखादा शेजारी भेटायला यावा त्याप्रमाणे येशू तिच्याकडे आला होता. त्याने तिला सांगितले की, तिने गमावलेल्या गोष्टींना आता काही महत्त्व उरले नाही.
आपत्तीमुळे ज्यांचे जीवन उद्ध्वस्त झाले होते आणि नंतर ज्यांना ख्रिस्तामध्ये आशा सापडत होती, अशा लोकांच्या कथा वारंवार समोर येत होत्या.
जपानी मिशनरी अभ्यासक डॉ. मित्सुओ फुकुडा यांनी काय घडत होते ते थोडक्यात मांडले: “त्यांना सुवार्ता सांगण्याची गरज नव्हती. देवाने आणलेली फळे त्यांना फक्त गोळा करायची होती.”
जिथे लाटांनी विनाश घडवला होता, तिथे देव नवीन जीवन आणत होता. जिथे मंडळीला रुजायला संघर्ष करावा लागत होता, तिथे देवाचे राज्य बहरू लागले होते.



