ਕਿੰਗਡਮ ਵਾਢੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ
ਮਾਰਚ 2011 ਦੇ ਭੂਚਾਲ ਅਤੇ ਸੁਨਾਮੀ ਨੇ ਜਪਾਨ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਤੋਂ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਮਿਸ਼ਨ ਵਰਕਰ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਤੱਟ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਰਿਪੋਰਟ ਸੁਣਨ ਲਈ ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਬਾਹੀ ਝੱਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਚਰਚ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਕੁਝ ਅਣਕਿਆਸਿਆ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਲੋਕ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਉਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਸਿਆਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਲੇ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਇੱਕ ਮਛੇਰੇ, ਜਿਸਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਯਿਸੂ ਦੇ ਇੱਕ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਦਿਆਲਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?”
“ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ,” ਆਦਮੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਯਿਸੂ ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਗੁਆਂਢੀ ਵਾਂਗ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਗੁਆਚੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੁਣ ਮਾਇਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀਆਂ।
ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਆਫ਼ਤ ਕਾਰਨ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਉਮੀਦ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਇੱਕ ਜਪਾਨੀ ਮਿਸੀਓਲੋਜਿਸਟ, ਡਾ. ਮਿਤਸੁਓ ਫੁਕੁਦਾ ਨੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ: “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।”
ਜਿੱਥੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਤਬਾਹੀ ਲਿਆਂਦੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਿੱਥੇ ਚਰਚ ਜੜ੍ਹ ਫੜਨ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਰਾਜ ਵਧਣ-ਫੁੱਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ।



