राज्य दाराशी
उत्तर टेक्सासमधील एका बौद्ध मंदिरात, एका अनपेक्षित ठिकाणी सुवार्तेची बीजे पेरली गेली.
घरोघरी जाऊन केलेल्या संपर्काला फारसा प्रतिसाद मिळाला नव्हता. पण जेव्हा कार्यकर्त्यांनी इंग्रजी शिकण्यास इच्छुक असलेल्या बौद्ध भिक्षूंशी मैत्री करायला सुरुवात केली, तेव्हा एक संधी चालून आली. आजवर होऊन गेलेल्या महान व्यक्तीच्या १० कथा, लाओसमध्ये यशस्वीरित्या वापरल्या गेलेल्या कथासंग्रहाच्या आधारे, त्या संघाने येशूच्या कथांच्या माध्यमातून इंग्रजी शिकवण्यास सुरुवात केली.
लवकरच, दोन ते पाच साधू मंदिरात नियमितपणे बायबलमधील गोष्टींचा शोध घेण्यासाठी एकत्र जमू लागले. ते ऐकत, प्रश्न विचारत आणि त्या कथा स्वतःच्या शब्दांत पुन्हा सांगत. जेव्हा त्यांना विचारले गेले की या कथांमधून येशूबद्दल काय प्रकट होते, तेव्हा त्यांनी “तो चमत्कार करणारा आहे,” “त्याच्याकडे भुतांवर सत्ता आहे,” आणि “तो जगाचा तारणहार आहे,” अशी उत्तरे दिली.”
तीन महिन्यांनंतर, तात्काळ फळ न मिळताच त्या सभा संपल्या. एका भिक्षूने अखेरीस भिक्षुत्व सोडून लाओसला परत गेला. दुसऱ्या एकाचे, पहिल्यांदा सुवार्ता ऐकल्यानंतर निधन झाले. तरीही, ते बीज निष्ठेने पेरले गेले होते.
प्रत्येकाच्या अंतःकरणात काय घडले हे केवळ देवालाच माहीत आहे. येशू आपल्याला आठवण करून देतो की, काही बी चांगल्या जमिनीत पडेल आणि भरपूर पीक देईल. म्हणून आपण विश्वासाने प्रार्थना करतो:
“हे प्रभू, पेरलेल्या प्रत्येक बीजाला पाणी घालत राहा. अंतःकरणे मृदू कर, आध्यात्मिक अडथळे दूर कर, आणि जे पेरले आहे त्याची मशागत करण्यासाठी इतरांना पाठव. सुवार्तेची ही बीजे खोलवर रुजोत आणि तुझ्या योग्य वेळी असे पीक देवो, जे अनेक बौद्ध भिक्षूंना देवाच्या राज्यात आणेल.”



