دعا کنید برای لاگوس

من در لاگوس زندگی می‌کنم - شهری که هرگز برای نفس کشیدن مکث نمی‌کند. از طلوع آفتاب تا پاسی از نیمه‌شب، خیابان‌ها پر از سر و صدا، خنده و حرکت است. صدای بوق ماشین‌ها با صدای فروشندگان خیابانی، ریتم موسیقی آفروبیت که از رادیوها پخش می‌شود و فریادهای متصدیان اتوبوس در هر چهارراه در هم می‌آمیزد. لاگوس هرج و مرج و خلاقیتی است که با اراده‌ای محض در کنار هم قرار گرفته‌اند. ما مردمی هستیم که از تسلیم شدن امتناع می‌کنیم.

اینجا، ثروت و فقر در یک خیابان مشترکند. آسمان‌خراش‌ها سایه خود را بر بازارهای وسیع و محله‌های فقیرنشین شلوغ می‌اندازند. رویاها روزانه متولد و شکسته می‌شوند. در ترافیکی که می‌تواند ساعت‌ها طول بکشد، هم صدای ناامیدی و هم صدای عبادت را خواهید شنید - مردمی که در اتوبوس‌ها سرود ستایش می‌خوانند و در حالی که آهسته آهسته به جلو می‌روند، زیر لب دعا می‌کنند. زندگی در لاگوس آسان نیست، اما با ایمان زنده است. نام خدا به هر زبانی - یوروبا، ایگبو، هاوسا، پیجین - توسط کسانی که معتقدند او هنوز در این شهر حرکت می‌کند، گفته می‌شود.

فساد، ترس و سختی هنوز ما را آزمایش می‌کنند. بسیاری از جوانان برای زنده ماندن می‌جنگند؛ برخی دیگر فرصت‌ها را در آن سوی اقیانوس‌ها دنبال می‌کنند. اما حتی اینجا، در میان سر و صدا و مبارزه، من روح خدا را در حال حرکت می‌بینم. کلیساها در کوچه پس کوچه‌ها و انبارها سر بر می‌آورند. مردم در سواحل جمع می‌شوند تا در سپیده دم دعا کنند. گرسنگی وجود دارد - نه فقط برای غذا، بلکه برای عدالت، حقیقت و امید. من معتقدم لاگوس چیزی بیش از یک شهر بقا است؛ این شهر، شهر دعوت است. خدا در اینجا نسلی را پرورش می‌دهد - جسور، خلاق، نترس - که نور خود را از طریق نیجریه و به ملت‌ها منتقل خواهد کرد.