ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਲਾਗੋਸ

ਮੈਂ ਲਾਗੋਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ - ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ, ਗਲੀਆਂ ਸ਼ੋਰ, ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਗਤੀ ਨਾਲ ਧੜਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਰ ਦੇ ਹਾਰਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗਲੀ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸੱਦੇ, ਰੇਡੀਓ ਤੋਂ ਫੈਲ ਰਹੀ ਐਫ਼ਰੋਬੀਟ ਦੀ ਤਾਲ ਅਤੇ ਹਰ ਚੌਂਕ 'ਤੇ ਬੱਸ ਕੰਡਕਟਰਾਂ ਦੇ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਰਲਦੀ ਹੈ। ਲਾਗੋਸ ਇੱਕ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕਤਾ ਹੈ ਜੋ ਪੂਰੀ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਾਂ ਜੋ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।.

ਇੱਥੇ, ਅਮੀਰੀ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਇੱਕੋ ਗਲੀ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਗਨਚੁੰਬੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦਾ ਪਰਛਾਵਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੀਆਂ ਝੁੱਗੀਆਂ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਪਨੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਟੁੱਟਦੇ ਹਨ। ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੋਵੇਂ ਸੁਣੋਗੇ - ਲੋਕ ਬੱਸਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਤਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਾਂ ਹੇਠ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਲਾਗੋਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਯੋਰੂਬਾ, ਇਗਬੋ, ਹਾਉਸਾ, ਪਿਡਗਿਨ - ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।.

ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਡਰ ਅਤੇ ਕਠਿਨਾਈ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਡੀ ਪਰਖ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਬਚਣ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹਨ; ਦੂਸਰੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਮੌਕੇ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਵੀ, ਸ਼ੋਰ ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮੈਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਚਲਦਾ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਚਰਚ ਪਿਛਲੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਦਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਭੁੱਖ ਹੈ - ਸਿਰਫ਼ ਭੋਜਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਨਿਆਂ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਲਈ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਗੋਸ ਬਚਾਅ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਬੁਲਾਉਣ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ - ਦਲੇਰ, ਰਚਨਾਤਮਕ, ਨਿਰਭੈ - ਜੋ ਨਾਈਜੀਰੀਆ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵੇਗੀ।.