دعا کنید برای امریتسار

وقتی در خیابان‌هایش قدم می‌زنی امریتسار, تقریباً می‌توانید لایه‌های تاریخ را که به پوستتان فشار می‌آورند، حس کنید. هوا آکنده از شور و اشتیاق است - زائرانی که در جریانی پیوسته به سمت ... حرکت می‌کنند. معبد طلایی, گنبد طلایی‌اش در زیر نور خورشید می‌درخشد. هر روز هزاران نفر در استخر مقدس آن غسل می‌کنند و به دنبال پاکی و آرامش هستند. صداقت آنها عمیقاً مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد، با این حال قلبم به درد می‌آید زیرا می‌دانم آرامشی را که آنها به دنبالش هستند، فقط می‌توان در ... یافت. عیسی, ، نور حقیقی جهان.

امریتسار زادگاه ... است. سیکیسم, اما چیزی بیش از این است - این محل تلاقی ایمان و فرهنگ است، نقطه تلاقی ... هندوها، مسلمانان، سیک‌ها و مسیحیان. شهر ما که تنها پانزده مایل از مرز پاکستان فاصله دارد، هنوز زخم‌های ... را بر خود دارد. پارتیشن. ... من شنیده‌ام که بزرگان از آن دوران تاریک صحبت می‌کنند - قطارهایی که پر از کشته‌ها بودند، خانواده‌هایی که هرگز برنگشتند، و غم و اندوهی که هنوز بین همسایه‌ها وجود دارد. حتی اکنون، بی‌اعتمادی عمیقاً ریشه دوانده و قلب‌هایی را که زمانی یکی بودند، از هم جدا می‌کند.

خیابان‌ها پرجنب‌وجوش و زنده هستند - ریکشاها در میان ترافیک می‌رقصند، فروشندگان با صدای بلند داد می‌زنند و ساری‌های روشن در نسیم گرم تکان می‌خورند. با این حال، در زیر رنگ و حرکت، درد نهفته است. بچه‌ها کنار ریل راه‌آهن می‌خوابند, بیوه زنان در حیاط معابد گدایی می‌کنند، و جوانان سرگردانند, و در جهانی که نسبت به رنج آنها بی‌تفاوت است، به دنبال معنا می‌گردند. من هر روز آنها را می‌بینم و دعا می‌کنم که روزی او را ببینند - کسی که هرگز رویش را برنمی‌گرداند.

با این حال، امید اینجا طلوع می‌کند. من باور دارم چشمان خدا به امریتسار است. این شهرِ فداکاری و تفرقه می‌تواند به مکانی برای آشتی و احیا. من می‌مانم چون معتقدم همان خیابان‌هایی که اکنون آکنده از دعا به خدایان دروغین هستند، روزی آکنده از ... خواهند بود. سرودهای پرستشی برای عیسی. طلایی که بر معبد می‌درخشد، ممکن است محو شود، اما جلال او هرگز کم نور نخواهد شد.