ขออธิษฐานให้ เวียงจันทน์

ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ในลาว ดินแดนอันเงียบสงบแห่งขุนเขา แม่น้ำ และทุ่งนา ประเทศของเราแม้จะเล็กและไม่มีทางออกสู่ทะเล แต่ก็เปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา ตั้งแต่ที่ราบสูงที่ปกคลุมด้วยป่าไม้ไปจนถึงที่ราบเขียวขจีที่ครอบครัวต่างช่วยกันปลูกข้าว จังหวะชีวิตในแต่ละวันของเราถูกกำหนดโดยผืนดินและฤดูกาล ในเวียงจันทน์ ที่ซึ่งแม่น้ำโขงไหลเอื่อยและกว้าง ฉันมักเห็นความแตกต่างระหว่างชีวิตสมัยใหม่กับประเพณีอันลึกซึ้งที่ยังคงฝังแน่นอยู่ในใจผู้คน.

เพื่อนบ้านของฉันส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ และหลายคนยังคงปฏิบัติตามพิธีกรรมทางจิตวิญญาณเก่าแก่ที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน วัดตั้งตระหง่าน และเสียงสวดมนต์ดังก้องไปทั่วในยามเช้า กระนั้น แม้ท่ามกลางสิ่งเหล่านี้ ฉันก็ยังคงเห็นความปรารถนาอันเงียบสงบ — ความกระหายในความสงบ ความปรารถนาในความจริง และความปรารถนาในความรักที่ไม่มีวันจางหาย ฉันรู้จักความปรารถนานั้นดี เพราะมันนำฉันมาสู่พระเยซู.

การติดตามพระองค์ที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย การชุมนุมของเราต้องมีขนาดเล็กและซ่อนเร้น เราไม่สามารถร้องเพลงเสียงดังได้ และบางครั้งเรากระซิบคำอธิษฐานของเรา รัฐบาลเฝ้าสังเกตอย่างใกล้ชิด และหลายคนมองว่าศรัทธาของเราเป็นการทรยศต่อวัฒนธรรมของเรา เพื่อนของฉันบางคนถูกซักถาม และบางคนต้องสูญเสียบ้านหรือครอบครัวเพราะพวกเขาเลือกที่จะติดตามพระคริสต์ ถึงกระนั้น เราก็ไม่ท้อแท้ เมื่อเราพบกัน แม้ในที่ลับ การประทับอยู่ของพระองค์ก็เติมเต็มห้องด้วยความยินดีที่ความกลัวไม่สามารถพรากไปได้.

ข้าพเจ้าเชื่อว่านี่คือเวลาที่พระกิตติคุณจะแผ่ขยายไปทั่วลาว ผ่านทุกเส้นทางบนภูเขา ทุกหุบเขาที่ซ่อนเร้น และท่ามกลางชนเผ่าทั้ง 96 เผ่าที่ยังรอฟังพระนามของพระองค์ เราอธิษฐานขอความกล้าหาญ ขอประตูที่เปิดกว้าง และขอความรักของพระเยซูให้เข้าถึงหัวใจทุกดวงในดินแดนแห่งนี้ สักวันหนึ่ง ข้าพเจ้าเชื่อว่าลาวจะเป็นที่รู้จักไม่เพียงแต่ในด้านความงดงามและวัฒนธรรมเท่านั้น แต่ยังเป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่ที่แสงสว่างของพระคริสต์ส่องสว่างเจิดจ้าในทุกหมู่บ้าน.