ขออธิษฐานให้ เมืองพาราณสี

ฉันอาศัยอยู่ใน เมืองพาราณสี, เมืองที่ถนนและท่าน้ำทุกสายล้วนบอกเล่าเรื่องราวของศรัทธา ความปรารถนา และความจงรักภักดี ทุกเช้าฉันเดินไปตาม แม่น้ำคงคา, เฝ้ามองเหล่านักแสวงบุญและนักบวชอาบน้ำ สวดมนต์ และขอพรในสายน้ำ ผู้คนนับล้านมาที่นี่ด้วยความเชื่อว่าแม่น้ำสายนี้สามารถชำระล้างจิตวิญญาณของพวกเขาได้ แต่ขณะที่ฉันเฝ้ามอง ฉันรู้สึกถึงน้ำหนักแห่งความมืดมนทางจิตวิญญาณที่กดทับจิตใจของผู้ที่ยังคงแสวงหาพระองค์ผู้ทรงชำระล้างเราให้บริสุทธิ์อย่างแท้จริง.

เมืองนี้เปี่ยมไปด้วยความงดงาม วัดวาอารามสว่างไสวด้วยตะเกียง เสียงสวดมนต์ดังขึ้นเมื่อรุ่งอรุณ แต่สิ่งที่ถักทออยู่ท่ามกลางความแตกแยกอันลึกซึ้ง ความแตกแยกทางชนชั้น ความยากจนของผู้ถูกลืม และเสียงร้องของเด็กๆ ที่เดินเตร่ไปตามตรอกซอกซอย ล้วนเตือนใจฉันว่าเมืองนี้ต้องการอะไรมากมาย พระเยซู, แสงสว่างที่ส่องทะลุทุกเงา.

แม้ท่ามกลางธูปและคำอธิษฐาน ฉันก็สัมผัสได้ถึงการประทับอยู่ของพระเจ้า สงบนิ่ง มั่นคง รอคอยที่จะแผ่ขยายผ่านเข้ามา ฉันเชื่อว่าพระองค์ทรงมีแผนสำหรับพาราณสี สักวันหนึ่ง ริมฝั่งแม่น้ำที่ก้องกังวานไปด้วยมนต์คาถา จะก้องกังวานไปด้วยบทเพลงสรรเสริญพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ สายน้ำเดียวกันที่ดึงดูดผู้คนนับล้านที่แสวงหาการชำระล้าง จะกลายเป็นสัญลักษณ์แห่ง น้ำแห่งชีวิต ที่นำมาซึ่งชีวิตนิรันดร์.

ฉันเดินและสวดภาวนาทุกวันเพื่อเมืองของฉัน—เพื่อพระสงฆ์ นักแสวงบุญ และเด็กทุกคน—เพื่อพบกับความรักของ พระเยซูคริสต์. ความหวังของฉันคือการได้เห็นเมืองพาราณสีได้รับการเปลี่ยนแปลง ไม่เพียงแต่เป็นศูนย์กลางของการอุทิศตนเท่านั้น แต่ยังเป็นสถานที่สถิตสำหรับพระสิริของพระองค์ ซึ่งแสงสว่างของพระองค์ส่องผ่านทุกดวงใจและทุกบ้าน.