ขออธิษฐานให้ พระยาคราช

ฉันอาศัยอยู่ใน พระยาคราช—ครั้งหนึ่งเคยเรียกว่า อัลลาฮาบาด—เมืองที่มีแม่น้ำใหญ่สองสาย คงคา และ ยมุนา, ไหลไปพร้อมๆ กัน ทุกวันมีผู้แสวงบุญหลายพันคนเดินทางมาอาบน้ำในสายน้ำเหล่านี้ โดยเชื่อว่าบาปของพวกเขาจะถูกชำระล้างออกไปได้ ขณะที่ฉันเดินไปตาม กัทส์, ฉันเห็นใบหน้าของพวกเขา—เต็มไปด้วยศรัทธา ความหวัง และความสิ้นหวัง—และฉันรู้สึกถึงความหนักอึ้งของการค้นหา ความปรารถนาของพวกเขาสำหรับสันติภาพที่มีเพียง พระเยซู สามารถให้ได้.

เมืองนี้เปี่ยมล้นไปด้วยจิตวิญญาณและประวัติศาสตร์ ยามอาทิตย์อัสดง บทสวดฮินดูดังก้องข้ามแม่น้ำ และคำอธิษฐานของชาวพุทธดังก้องมาจากวัดที่อยู่ห่างไกล ทว่าในความศรัทธาทั้งหมดนี้ ฉันสัมผัสได้ถึงความว่างเปล่าอันลึกซึ้ง นั่นคือความกระหายในพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ท่ามกลางธูปและพิธีกรรม ฉันได้ยินเสียงเชื้อเชิญอันเงียบงันของพระวิญญาณให้ ขอร้อง—เพื่ออธิษฐานให้ดวงตาเปิดขึ้น และให้หัวใจได้พบกับความจริง น้ำแห่งชีวิต ผู้ทรงพอพระทัยชั่วนิรันดร์.

Prayagraj เป็นสถานที่แห่งความแตกต่าง: ความศรัทธาและความสิ้นหวัง ความมั่งคั่งและความขาดแคลน ความงามและความพังทลาย เด็กๆ ร้องขอความช่วยเหลือใกล้บันไดที่เหล่านักบวชทำสมาธิ และแม่น้ำที่ผู้คนมากมายไว้วางใจในการชำระล้างยังคงไหลริน ไม่สามารถชำระล้างจิตใจให้บริสุทธิ์ได้อย่างแท้จริง แต่ฉันเชื่อว่าสักวันหนึ่งจะมาถึง แม่น้ำแห่งพระวิญญาณของพระเจ้า จะไหลผ่านถนนเหล่านี้ ชำระล้างความอับอาย นำชีวิตใหม่มาให้ และเปลี่ยนแปลงเมืองนี้ด้วยพระสิริของพระองค์.

ฉันมาที่นี่เพื่อรัก รับใช้ และอธิษฐาน ฉันปรารถนาที่จะเห็น พระยาคราชแปลงร่าง—เมืองที่รู้จักกันว่าเป็นจุดบรรจบของโลก วันหนึ่งจะกลายเป็นเมืองสวรรค์ ที่ซึ่งสวรรค์พบกับโลก และจิตวิญญาณทุกดวงจะพบกับการชำระล้างและชีวิตใน พระเยซู, พระผู้ช่วยให้รอดที่แท้จริงผู้ทรงสละชีวิตเพื่อทุกคน.