ขออธิษฐานให้ เปชาวาร์

ฉันอาศัยอยู่ในเปชาวาร์ เมืองที่ประวัติศาสตร์ยังคงตราตรึงอยู่ในทุกอณูของหินและเงามืด ดินแดนแห่งนี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรคันธาระโบราณ แต่ยังคงหลงเหลือร่องรอยของวัดวาอารามเก่าแก่และเส้นทางคาราวานที่ขนส่งพ่อค้า นักเดินทาง และครูจากอินเดียไปยังเปอร์เซีย ปัจจุบัน อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นชาเขียวและฝุ่นผง เสียงสวดมนต์ดังกึกก้องท่ามกลางฉากหลังของขุนเขาอันไกลโพ้น เปชาวาร์ตั้งอยู่สุดขอบของปากีสถาน ประตูสู่อัฟกานิสถาน และเรื่องราวมากมายนับไม่ถ้วนเกี่ยวกับศรัทธา สงคราม และความอดทน.

ชาวปาทานของเราเข้มแข็งและภาคภูมิใจ ชาวปาทานมีจรรยาบรรณอันลึกซึ้งด้านเกียรติยศ ทั้งการต้อนรับขับสู้ ความกล้าหาญ และความภักดี แต่ชีวิตกลับยากลำบาก ความยากจนและความไม่มั่นคงยังคงกดดันครอบครัวมากมาย และความกลัวยังคงอยู่หลังจากความขัดแย้งยาวนานหลายทศวรรษ ผู้ลี้ภัยแออัดอยู่ตามขอบเมือง นำพาทั้งความหวังและความเสียใจจากอีกฟากหนึ่งของชายแดน ท่ามกลางสิ่งเหล่านี้ ศรัทธายังคงเป็นเส้นชีวิต แม้ว่าสำหรับพวกเราที่ติดตามพระเยซู ศรัทธานั้นมักต้องดำรงอยู่อย่างเงียบๆ ท่ามกลางความกดดัน และหลังประตูที่ปิดสนิท.

ถึงกระนั้น คริสตจักรก็ยังคงดำรงอยู่ การชุมนุมเล็กๆ ในบ้าน และคำอธิษฐานก็ดังก้องกังวานราวกับกระซิบกระซาบ — แต่คำอธิษฐานเหล่านั้นกลับทรงพลัง เราได้เห็นปาฏิหาริย์ การให้อภัย และความกล้าหาญที่จะรักในที่ซึ่งความเกลียดชังควรจะชนะ เปชาวาร์เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นแต่ไม่เงียบงัน ข้าพเจ้าเชื่อว่าพระเจ้าทรงกำหนดให้เมืองนี้ไม่ใช่แค่สนามรบ — มันจะเป็นสะพาน ที่ซึ่งกองทัพเคยเดินทัพ สันติภาพจะเดินต่อไป ที่ซึ่งเลือดเคยหลั่งไหล น้ำแห่งชีวิตจะไหลริน.