ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਪੇਸ਼ਾਵਰ

ਮੈਂ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ - ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਥੇ ਇਤਿਹਾਸ ਹਰ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗੰਧਾਰ ਰਾਜ ਦਾ ਦਿਲ, ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੈ ਜੋ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਯਾਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਫਾਰਸ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਅੱਜ, ਹਵਾ ਹਰੀ ਚਾਹ ਅਤੇ ਧੂੜ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠਭੂਮੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲਈ ਬੁਲਾਵਾ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ - ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਲਚਕੀਲੇਪਣ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਈ।.

ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਮਾਣਮੱਤੇ ਹਨ। ਪਸ਼ਤੂਨਾਂ ਕੋਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਕੋਡ ਹੈ - ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ, ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਔਖੀ ਹੈ। ਗਰੀਬੀ ਅਤੇ ਅਸਥਿਰਤਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਰ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਭੀੜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਦਿਲ ਟੁੱਟਣਾ ਦੋਵੇਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜੀਵਨ ਰੇਖਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ - ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜੇ ਯਿਸੂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਕਸਰ ਚੁੱਪਚਾਪ, ਦਬਾਅ ਹੇਠ, ਬੰਦ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।.

ਫਿਰ ਵੀ, ਚਰਚ ਕਾਇਮ ਹੈ। ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਫੁਸਫੁਸਾਉਂਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ - ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਚਮਤਕਾਰ, ਮਾਫ਼ੀ, ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਦੇਖੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਫ਼ਰਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਜ਼ਖ਼ਮ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰ ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ - ਇਹ ਇੱਕ ਪੁਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿੱਥੇ ਫੌਜਾਂ ਕਦੇ ਮਾਰਚ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਚੱਲੇਗੀ। ਜਿੱਥੇ ਕਦੇ ਖੂਨ ਡਿੱਗਦਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਜੀਵਤ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਰਹੇਗਾ।.