ขออธิษฐานให้ อูลานบาตอร์

ฉันอาศัยอยู่ในอูลานบาตอร์ เมืองที่โอบล้อมด้วยท้องฟ้ากว้างใหญ่และเนินเขาสูงตระหง่าน แม้จะเป็นเมืองหลวงของเรา แต่หัวใจของมองโกเลียยังคงเต้นระรัวอยู่ในทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ ท่ามกลางเสียงม้าวิ่ง สายลมพัดผ่านทุ่งหญ้า และความอบอุ่นของครอบครัวที่รวมตัวกันในเกอร์ (ยูร์ต) รอบกองไฟ ดินแดนของเราเป็นดินแดนแห่งความงามอันกว้างใหญ่และความเงียบสงบ ราวกับเส้นขอบฟ้าทอดยาวสุดลูกหูลูกตา.

พวกเราส่วนใหญ่ที่นี่เป็นชาวมองโกลคัลค์ แต่เราเป็นชนชาติเดียวที่มีเรื่องราวมากมาย วัฒนธรรมของเราแข็งแกร่งและภาคภูมิใจ หยั่งรากลึกในประเพณีของบรรพบุรุษ จิตวิญญาณแห่งอิสรภาพและความอดทนฝังรากลึกอยู่ในตัวเรา ซึ่งหล่อหลอมมาจากชีวิตหลายศตวรรษในดินแดนอันทุรกันดารแห่งนี้ กระนั้น แม้ฝูงสัตว์ของเราจะเร่ร่อนอย่างอิสระ แต่หัวใจหลายดวงยังคงผูกพันอยู่กับความมืดมนทางจิตวิญญาณและความเชื่อเก่าแก่ที่ไม่สามารถเติมเต็มจิตวิญญาณได้.

ฉันได้พบพระผู้เลี้ยงแกะที่ดี ผู้ทรงละทิ้งคนเก้าสิบเก้าคนเพื่อมาพบฉัน และฉันก็ปรารถนาให้ผู้คนของฉันรู้จักพระสุรเสียงของพระองค์เช่นกัน คริสตจักรในมองโกเลียยังเล็กแต่กำลังเติบโต — ผู้เชื่อมารวมตัวกันอย่างเงียบๆ ในบ้าน โรงเรียน และอพาร์ตเมนต์ในเมือง นมัสการด้วยภาษาของเราเอง และยกย่องชนชาติของเราแด่พระเจ้า ฉันเชื่อว่าถึงเวลาแล้วที่ทุกเผ่าและทุกหุบเขาในมองโกเลียจะได้ยินเกี่ยวกับพระองค์ผู้ทรงรักพวกเขาและทรงเรียกชื่อพวกเขา ทุ่งนาที่นี่ไม่เพียงแต่เต็มไปด้วยแกะและม้าเท่านั้น — ยังขาวโพลนพร้อมเก็บเกี่ยวอีกด้วย.