ขออธิษฐานให้ ปักกิ่ง

ฉันเดินอยู่บนถนนอันพลุกพล่านของปักกิ่ง เมืองที่ยืนหยัดเป็นหัวใจสำคัญของจีนมาหลายศตวรรษ ณ ที่แห่งนี้ วัดวาอารามเก่าแก่ตั้งตระหง่านเคียงข้างตึกระฟ้าระยิบระยับ และประวัติศาสตร์ที่กระซิบกระซาบไปทั่วทุกตรอกซอกซอย เมืองของฉันใหญ่โตราวกับเสียงดนตรีนับล้านที่ดังก้องไปพร้อมกัน แต่ภายใต้เสียงอึกทึกนั้น มีความกระหายทางจิตวิญญาณที่น้อยคนนักจะกล้าเอ่ยนาม

ประเทศจีนมีประวัติศาสตร์ยาวนานถึง 4,000 ปี และแม้ว่าหลายคนจะมองว่าเราเป็นชนชาติเดียวกัน แต่ข้าพเจ้าก็รู้ความจริงว่า เราเป็นประเทศที่ประกอบด้วยหลายเผ่าและหลายภาษา แต่ละชาติต่างปรารถนาสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าการเมืองหรือความเจริญรุ่งเรือง ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา ข้าพเจ้าเฝ้ามองด้วยความเกรงขาม ขณะที่พระวิญญาณของพระเจ้าเสด็จไปทั่วแผ่นดินของเรา พี่น้องของข้าพเจ้าหลายล้านคนได้อุทิศชีวิตให้กับพระเยซู แต่ในขณะเดียวกัน เรายังต้องเผชิญกับการต่อต้านอย่างหนักหน่วง มิตรสหายหายตัวไปในคุก ชาวอุยกูร์ผู้ศรัทธาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างเงียบๆ ทุกการกระทำแห่งศรัทธาล้วนมีต้นทุน

ถึงกระนั้น ความหวังก็ยังคงลุกโชนอยู่ในตัวฉัน ฉันเชื่อว่าปักกิ่ง ด้วยอำนาจและอิทธิพลทั้งหมด จะสามารถเป็นได้มากกว่าแค่ศูนย์กลางการปกครอง และสามารถเป็นน้ำพุแห่งชีวิตให้แก่ประชาชาติได้ แม้ผู้นำของเรากำลังผลักดันจีนให้ก้าวออกไปสู่ “หนึ่งแถบหนึ่งเส้นทาง” ฉันขออธิษฐานขอเส้นทางที่ยิ่งใหญ่กว่า เส้นทางที่ชำระล้างด้วยพระโลหิตของพระเมษโปดก นำพาประชาชาติไปสู่พระเยซูเจ้า

ฉันรู้ว่าการฟื้นฟูได้เริ่มต้นขึ้นที่นี่แล้ว แต่ฉันโหยหาวันที่ทุกๆ คน ทุกๆ กลุ่มน้อย ทุกๆ ครอบครัวในดินแดนอันยิ่งใหญ่นี้จะร้องเรียก ไม่ใช่ต่อรูปเคารพแห่งอำนาจหรือประเพณี แต่ต่อพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ ผู้ทรงสำแดงพระองค์เองในพระเยซูคริสต์