प्रार्थना करा गॅझियानटेप

मी राहतो गॅझियानटेप, सीरियाच्या सीमेजवळील एक शहर - राष्ट्रांचे, कथांचे आणि दुःखांचे मिलनस्थळ. आपली भूमी, तुर्की, शास्त्राचा वारसा बाळगते: जवळजवळ बायबलमध्ये उल्लेख केलेल्या ठिकाणांपैकी 60% आमच्या सीमेवर आहे. ही एकेकाळी प्रेषितांची आणि चर्चची भूमी होती, जिथे देवाचे वचन आशिया मायनरमध्ये आगीसारखे पसरले. पण आज, परिस्थिती बदलली आहे. प्रत्येक क्षितिजावर मिनार उगवतात आणि तुर्क लोक जगातील सर्वात मोठ्या अप्रसिद्ध लोकांपैकी एक आहेत.

गझियानटेप त्याच्या उबदारपणासाठी, त्याच्या अन्नासाठी आणि त्याच्या लवचिकतेसाठी ओळखले जाते. तरीही पृष्ठभागाखाली, खोल वेदना आहेत. त्याहूनही अधिक अर्धा दशलक्ष सीरियन निर्वासित आता आमच्यामध्ये राहते - अशी कुटुंबे जी युद्धातून पळून जाऊन येथे नवीन संघर्षांना तोंड देण्यासाठी आली होती. त्यांची उपस्थिती मला दररोज आठवण करून देते की हे शहर आश्रयस्थान आणि कापणीसाठी तयार असलेले शेत आहे. तुर्की त्यांच्यामध्ये उभा आहे. युरोप आणि मध्य पूर्व, पाश्चात्य प्रगतीचे प्रवाह आणि इस्लामिक परंपरा दोन्ही आपल्यातून वाहतात, तणाव आणि शक्यतांनी भरलेल्या संस्कृतीला आकार देतात.

मला विश्वास आहे की देव तुर्कीला विसरलेला नाही. इफिसस आणि अँटिओकमधून एकेकाळी वाहणारा तोच आत्मा पुन्हा वाहत आहे. गझियानटेपमध्ये, मी तुर्क, कुर्द आणि सीरियन लोकांचे छोटे छोटे मेळावे पाहतो जे एकत्र उपासना करत आहेत, बरे होण्यासाठी प्रार्थना करत आहेत आणि युद्ध आणि धर्माने जे नष्ट केले आहे ते येशू पुन्हा निर्माण करू शकतो यावर विश्वास ठेवण्याचे धाडस करत आहेत. माझी प्रार्थना आहे की एके दिवशी या भूमीबद्दल पुन्हा असे म्हटले जाईल: “"आशियात राहणाऱ्या सर्वांनी प्रभूचे वचन ऐकले."”