دعا کنید برای کوناکری

من در آن زندگی می‌کنم کوناکری, ، قلب تپنده‌ی گینه, شهری ساحلی که امواج اقیانوس به خیابان‌های شلوغ برخورد می‌کنند و امید با سختی در هم می‌آمیزد. سرزمین ما غنی است - پر از بوکسیت، طلا، آهن و الماس — با این حال بسیاری از ما هنوز از آنچه می‌توانیم بکاریم یا در بازار بفروشیم، امرار معاش می‌کنیم. ثروت در خاک نهفته است، اما فقر خانه‌ها را پر می‌کند.

گینه تغییرات زیادی را به خود دیده است. از دهه ۱۹۵۰، جمعیت ما به سرعت افزایش یافته است و مردم در جستجوی فرصت‌ها از روستاها به شهرها نقل مکان می‌کنند. کوناکری به مکانی برای تجمع بسیاری از افراد - بازرگانان، کارگران و پناهندگان - تبدیل شده است. لیبریا و سیرالئون که از جنگ گریختند و زندگی جدیدی را در اینجا ساختند. با این حال، درگیری و بی‌اعتمادی هنوز در نزدیکی مرزهای ما موج می‌زند، و در قلب‌های خود ما، تفرقه اغلب عمیق است.

با این حال، من معتقدم که خدا اینجا داستان جدیدی را رقم می‌زند. کوناکری چیزی بیش از یک بندر است - یک ... مزرعه برداشت. بسیاری مردمان مرزنشین در میان ما زندگی می‌کنند، هر کدام زبان و تاریخ خود را دارند، اما همه به امیدی متزلزل نیاز دارند. در بحبوحه بی‌ثباتی، کلیسا در حال طلوع است - کوچک، استوار، و نور مسیح را در امتداد خیابان‌ها و سواحل این شهر می‌تاباند. دعا می‌کنم که گینه روزی نه تنها به خاطر مواد معدنی‌اش، بلکه به خاطر گنجینه‌هایش شناخته شود. انجیل در هر قلبی ریشه می‌دواند.