دعا کنید برای لاکناو

من در آن زندگی می‌کنم لاکناو, ، قلبِ اوتار پرادششهری که به خاطر ظرافت، تاریخ و مهمان‌نوازی‌اش شناخته می‌شود. عطر کباب در کوچه‌های قدیمی می‌پیچد، گنبدهای مغولی در زیر نور خورشید می‌درخشند و ریتم شعر اردو هنوز در هوا طنین‌انداز است. هر گوشه داستانی را روایت می‌کند - از پادشاهی‌ها، فرهنگ و ایمان. با این حال، در زیر این زیبایی، دردی عمیق احساس می‌کنم: مردمی که به دنبال صلح، حقیقت و چیزی ماندگار هستند.

لکهنو یک چهارراه است, زنده با تجارت، حرکت و صداها. بازارها هرگز نمی‌خوابند؛ جاده‌ها پر از کارگران، دانشجویان و مغازه‌داران است. اینجا،, هندوها، مسلمانان و مسیحیان در کنار هم زندگی می‌کنیم، اما خطوط جدایی هنوز از قلب‌هایمان عبور می‌کنند - خطوطی که توسط طبقات اجتماعی، مذهب و بقا ترسیم شده‌اند. وقتی از میان آنها عبور می‌کنم امامباره یا گذشته از ایستگاه راه آهن جایی که کودکان زیر آسمان باز می‌خوابند، من هم زیبایی و هم غم این شهر را می‌بینم. متروکه‌ها و فراموش‌شده‌ها به شدت بر قلبم سنگینی می‌کنند. با این حال، حتی در میان درد، می‌دانم خدا همه آنها را می‌بیند.

من باور دارم خدا چیز جدیدی را به وجود می‌آورد در لکنو. در خانه‌های پنهان، مؤمنان برای دعا جمع می‌شوند. در گوشه‌های آرام، اعمال کوچک مهربانی قلب‌ها را باز می‌کند. و من می‌توانم حرکت روح‌القدس را حس کنم - آرام و پیوسته، و خاک را برای بیداری بزرگی آماده می‌کند.

من اینجا هستم تا عشق بورزم، خدمت کنم و شفاعت کنم. امیدم این است که روزی،, لکهنو نه تنها به خاطر فرهنگ و غذاهایش، بلکه به خاطر عشق به مسیح نیز شناخته خواهد شد.شهری که در آن آشتی بر تفرقه غلبه می‌کند و آرامش او در هر قلب و خانه‌ای حکمفرماست.