ศรัทธาปลดปล่อยพลังของพระเจ้า

(แอดดิสอาบาบา, เอธิโอเปีย)

กรุงแอดดิสอาบาบาเป็นเมืองที่คึกคักไปด้วยเนินเขา โบสถ์ ตลาด และรถโดยสารหลากสีสัน ผู้คนขายกาแฟและขนมปังสดใหม่ริมถนน เด็กๆ เดินไปโรงเรียนพร้อมกระเป๋าเป้ และเพื่อนบ้านทักทายกันอย่างอบอุ่น.

ดาวิต เด็กชายวัยสิบขวบชื่นชอบฟุตบอล หลังเลิกเรียน เขาจะเตะลูกบอลเก่าๆ ระหว่างก้อนหินสองก้อนที่เขาใช้เป็นเสาประตู เขาหัวเราะง่ายและชอบแข่งวิ่งกับเพื่อนๆ บนถนน.

อาราอารา พ่อของดาวิต รักพระเยซูมาก และเขายังช่วยผู้อื่นเรียนรู้เกี่ยวกับพระองค์ด้วย.

ไม่ใช่ทุกคนที่ชอบเรื่องนั้น.

วันหนึ่ง อาราอาราไปเยี่ยมเพื่อนที่หมู่บ้านใกล้เคียง เขาไม่ได้กลับบ้านในเย็นวันนั้น.

ดาวิตยืนรออยู่ตรงประตู มองไปยังทางเดิน ดวงอาทิตย์เริ่มตกดิน แต่พ่อของเขาก็ยังไม่มา.

ต่อมา เพื่อนบ้านบางคนก็มาถึงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด.

“เกิดปัญหาขึ้นครับ” ชายคนหนึ่งกล่าวอย่างนุ่มนวล.

อาราอาราถูกทำร้ายและถูกทิ้งไว้ข้างนอกหมู่บ้าน เมื่อผู้คนพบเขา เขาก็หยุดหายใจแล้ว ทุกคนจึงเชื่อว่าเขาเสียชีวิตแล้ว.

ดาวิตรู้สึกราวกับว่าโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ.

แม่ของเขาก้มลงคุกเข่าและกอดเขาไว้แน่น น้ำตาเอ่อล้นในดวงตาของเธอ.

“เราจะอธิษฐาน” เธอกระซิบ.

พวกเขาไม่ได้อธิษฐานเสียงดัง พวกเขาไม่ได้ตะโกน พวกเขาเพียงแต่ร้องไห้และขอความเมตตาจากพระเยซู.

ผู้เชื่อคนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงก็เริ่มอธิษฐานเช่นกัน ข่าวแพร่กระจายไปยังชุมชนผู้ศรัทธาในประเทศอูกันดาซึ่งได้ร่วมมือกันอธิษฐานเพื่อเอธิโอเปีย เมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาก็อธิษฐานด้วยเช่นกัน — เพื่อชีวิต เพื่อความกล้าหาญ และเพื่อแสดงให้เห็นถึงฤทธานุภาพของพระเจ้า.

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง.

จากนั้นก็เกิดเหตุการณ์ไม่ธรรมดาขึ้น.

อาราอาระเริ่มหายใจได้อีกครั้ง.

ผู้คนที่อยู่กับเขาต่างถอยหลังด้วยความตกใจ พวกเขาตะโกนขอความช่วยเหลืออย่างรวดเร็ว ส่วนผู้ศรัทธายังคงอยู่เคียงข้างเขาและสวดภาวนาต่อไป.

พลังของอาราราเริ่มกลับคืนมาอย่างช้าๆ และระมัดระวัง.

เมื่อดาวิตได้รับอนุญาตให้เข้าพบพ่อในที่สุด เขาก็แทบพูดอะไรไม่ออก.

อาราอาราเปิดตาขึ้นและบีบมือของดาวิตเบาๆ.

“พระเยซูทรงอุ้มข้าพเจ้า” เขากล่าวเบาๆ.

น้ำตาไหลอาบแก้มของดาวิต แต่คราวนี้เป็นน้ำตาแห่งความโล่งใจ.

ในช่วงหลายวันและหลายสัปดาห์ต่อมา อาราอาราแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เพื่อนบ้านต่างประหลาดใจ บางคนงุนงง และบางคนก็เริ่มตั้งคำถาม.
“มีคนถามเขาว่า ”ทำไมท่านยังคงติดตามพระเยซูอยู่?”.

อาราอาราตอบอย่างอ่อนโยนว่า “เพราะพระเยซูทรงมีชีวิตอยู่ และพระองค์ทรงสมควรแก่การไว้วางใจ”

ดาวิตตั้งใจฟังอย่างระมัดระวัง บางสิ่งที่มั่นคงและแข็งแกร่งเริ่มเติบโตขึ้นภายในตัวเขา ไม่ใช่แค่ความสุข แต่เป็นศรัทธา.

เขาจำบทกลอนที่พ่อเคยสอนได้:

“หากคุณมีความศรัทธาเพียงเล็กน้อยเท่าเมล็ดมัสตาร์ด… ก็ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้”

ดาวิตเริ่มอธิษฐานเพื่อเพื่อนๆ ที่โรงเรียน เขาอธิษฐานขอความกล้าหาญให้แก่ครอบครัวของเขา และเขาอธิษฐานเพื่อผู้คนที่ยังไม่รู้จักพระเยซู.

และเขาได้เรียนรู้สิ่งสำคัญอย่างหนึ่ง:

ฤทธานุภาพของพระเจ้ามีอยู่จริง.

และเมื่อผู้คนร่วมกันอธิษฐาน พระเจ้าก็สามารถทำสิ่งที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ได้.