ปัญญาสามารถพบได้ที่ไหน?

นอกเหนือจากเขตลุ่มแม่น้ำคงคาแล้ว ชาวฮินดูยังนำพาความเชื่อ วัฒนธรรม และประเพณีข้ามมหาสมุทร เปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์ทางศาสนา เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของประเทศที่พวกเขาไปตั้งถิ่นฐาน ขอให้วันนี้เรามุ่งเน้นการสวดภาวนาไปที่ชาวอินเดียพลัดถิ่น ซึ่งปัจจุบันมีจำนวนมากกว่า 18 ล้านคน และกลายเป็นหนึ่งในกลุ่มประชากรผู้อพยพที่กระจายตัวทางภูมิศาสตร์มากที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุดในโลก.

หนึ่งในสัญลักษณ์ที่เห็นได้ชัดของการมีอยู่ของชาวอินเดียพลัดถิ่นคือการสร้างวัด ผู้สังเกตการณ์บางคนมองว่าโครงการสร้างวัดขนาดใหญ่เหล่านี้เป็นมากกว่าสถานที่สักการะบูชา—แต่ยังทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ทางกายภาพที่คงทนถาวรของการมีอยู่และความมั่นคงของชุมชนในดินแดนใหม่ คล้ายกับการกำหนดอาณาเขตทางวัฒนธรรมรูปแบบหนึ่ง ในขณะที่คนอื่นๆ มองว่าวัดเหล่านี้เป็นเพียงศูนย์กลางการสักการะบูชาและชุมชนเท่านั้น ในทำนองเดียวกัน ความนิยมของโยคะในกระแสหลักของวัฒนธรรมการออกกำลังกายและสุขภาพแบบตะวันตกสะท้อนให้เห็นถึงการทำให้การปฏิบัติทางจิตวิญญาณที่มีรากฐานมาจากศาสนาฮินดูเป็นเรื่องปกติ ซึ่งสืบทอดโดยชาวอินเดียพลัดถิ่น ในกลุ่มชาวอินเดียพลัดถิ่นนั้น ชาวคุชราตมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ โดยในอดีตพวกเขาอพยพมาในฐานะผู้ประกอบการ เจ้าของโรงแรม และผู้เชี่ยวชาญ สร้างเครือข่ายธุรกิจข้ามชาติที่แข็งแกร่ง คาดว่าชาวคุชราตคิดเป็นประมาณ 331,300 คนของชาวอินเดียพลัดถิ่นทั่วโลก พวกเขาอาศัยอยู่ใน 129 ประเทศจาก 190 ประเทศที่ได้รับการยอมรับจากสหประชาชาติ ซึ่งน่าจะมีจำนวนประมาณ 6-10 ล้านคน.

เนื่องจากชาวฮินดูที่อพยพไปอยู่ทั่วโลกมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น การเฉลิมฉลองทางศาสนาฮินดู เช่น เทศกาลดิวาลี จึงได้รับการยอมรับจากสาธารณชนมากขึ้น ดิวาลีเป็นเทศกาลแห่งแสงสว่างของชาวฮินดู ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการเอาชนะความมืดด้วยแสงสว่าง และการเอาชนะความชั่วร้ายด้วยความดี (มักเชื่อมโยงกับการที่พระรามช่วยนางสีดาและพาเธอกลับบ้าน) ในช่วงเทศกาลดิวาลี ชาวฮินดูจะจุดตะเกียงน้ำมัน (ดียา) และเทียนไข พร้อมทั้งสวดมนต์ขอพรต่อเทพเจ้าต่างๆ เช่น พระลักษมีและพระคเณศ โดยมักมีการจุดพลุและมีการเฉลิมฉลองอย่างสนุกสนาน.

เน้นที่: ชาวพลัดถิ่น: BAPS, โยคะ, ชาวคุชราต และเทศกาลดิวาลี