Doakan Mogadishu

Saya tinggal di Mogadishu, sebuah bandar yang terbentang di sepanjang Lautan Hindi, di mana ombak menghempas pantai yang sama yang telah menyaksikan perdagangan, konflik, dan kepercayaan selama berabad-abad. Dahulunya sebuah pelabuhan dan pusat budaya yang berkembang maju, bandar kita telah dicemari oleh empat puluh tahun perang saudara dan keganasan puak. Bunyi tembakan telah lama menjadi sebahagian daripada kehidupan seharian, dan luka yang dalam masih memecahbelahkan suku dan komuniti kita.

Bagi kebanyakan orang, Mogadishu terasa seperti sebuah bandar yang terperangkap antara harapan dan keputusasaan. Militan masih berkeliaran di pinggirnya, menimbulkan ketakutan dan menghukum mereka yang berani mengikuti Yesus. Di tempat ini, menjadi orang percaya bermaksud hidup dengan tenang—kadang-kadang secara rahsia—tetapi tidak pernah tanpa iman.

Walaupun terdapat bahaya, Tuhan sedang bergerak di kalangan rakyat kita. Saya telah melihat kehidupan berubah melalui mimpi, melalui doa yang dibisikkan, dan melalui keberanian senyap penganut Somalia yang enggan menyembunyikan cahaya di dalam diri mereka. Walaupun Somalia sering dipanggil keadaan gagal, saya percaya Kerajaan Tuhan sedang maju secara senyap-senyap di sini, satu hati pada satu masa. Kita mungkin tidak mempunyai kestabilan dalam kerajaan kita, tetapi kita mempunyai harapan yang teguh dalam Kristus. Dan harapan itu lebih kuat daripada ketakutan.