دعا کنید برای یانگون

من در میانمار زندگی می‌کنم، سرزمینی با زیبایی‌های نفس‌گیر و دردهای عمیق. کشور ما در میان کوه‌ها، دشت‌ها و رودخانه‌ها امتداد دارد - مکانی برای تلاقی مردمان و فرهنگ‌های مختلف. اکثریت برمه‌ای بیش از نیمی از جمعیت ما را تشکیل می‌دهند، با این حال ما مجموعه‌ای از گروه‌های قومی متعدد هستیم که هر کدام زبان، لباس و سنت‌های خاص خود را دارند. در تپه‌ها و مناطق مرزی، جوامع کوچک در آرامش زندگی می‌کنند و به هویت و امید خود پایبندند.

اما تنوع ما بدون رنج به دست نیامده است. از سال ۲۰۱۷، روهینگیا و بسیاری دیگر آزار و اذیت غیرقابل تصوری را تحمل کرده‌اند. تمام روستاها سوزانده شده‌اند و صدها هزار نفر از خانه‌های خود فرار کرده‌اند. من غم و اندوه را در چشمان مردم دیده‌ام - مادرانی که به دنبال پسران گمشده خود می‌گردند، کودکانی که به عنوان پناهنده بزرگ می‌شوند. بار بی‌عدالتی در اینجا سنگین است، اما من معتقدم که خداوند هنوز با ما گریه می‌کند و روی خود را برنگردانده است.

در یانگون، بزرگترین شهر کشورمان، زندگی به سرعت در جریان است و دنیا به نظر نزدیک می‌آید. با این حال، حتی در اینجا، در میان سختی و ترس، خداوند بی‌سروصدا از طریق قوم خود کار می‌کند. کلیسای میانمار کوچک اما قوی است. ما برای آمدن پادشاهی او دعا می‌کنیم - برای اینکه عدالت مانند آب جاری شود، برای اینکه قلب‌ها التیام یابند، و برای اینکه عشق عیسی صلح را به این سرزمین شکسته بیاورد. من معتقدم که نور مسیح هنوز بر میانمار طلوع خواهد کرد و تاریکی بر آن غلبه نخواهد کرد.