ขออธิษฐานให้ เอ็นจาเมนา

ฉันอาศัยอยู่ใน เอ็นจาเมนา, เมืองหลวงของ แชด, ประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลใจกลางทวีปแอฟริกา แม้ว่าประเทศของเราจะกว้างใหญ่ แต่พื้นที่ทางตอนเหนือส่วนใหญ่กลับว่างเปล่า ทะเลทรายอันกว้างใหญ่ทอดยาวสุดสายตาไปจนถึงขอบฟ้า มีเพียงครอบครัวเร่ร่อนเพียงไม่กี่ครอบครัวที่อาศัยอยู่ท่ามกลางผืนทราย แต่ชาดก็เป็นดินแดนที่มีความหลากหลายอย่างลึกซึ้งเช่นกัน 100 ภาษา ล้วนถูกกล่าวถึง ณ ที่แห่งนี้ แต่ละแห่งเปรียบเสมือนเส้นด้ายในผืนผ้าของผู้คน ตลาดในเมืองเต็มไปด้วยเสียงและสีสัน เปรียบเสมือนจุดตัดระหว่างวัฒนธรรมอาหรับ แอฟริกา และฝรั่งเศส.

แต่ความหลากหลายของเราก็นำมาซึ่งความยากลำบาก ความยากจนครอบงำประเทศชาติส่วนใหญ่ และภัยแล้งก็คุกคามพืชผลและปศุสัตว์ของเราอยู่เสมอ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา, กลุ่มอิสลามหัวรุนแรง ได้คืบคลานเข้ามาทั่วพรมแดนของเรา แพร่กระจายความกลัวและความรุนแรง ผู้ศรัทธาจำนวนมากดำเนินชีวิตภายใต้แรงกดดัน นมัสการอย่างเงียบๆ โดยซ่อนศรัทธาไว้หลังประตูที่ปิดสนิท แต่แม้ในยามยากลำบาก โบสถ์ในชาด ยังมีชีวิตอยู่ — ตัวเล็กแต่กล้าหาญ — อธิษฐาน รับใช้ และประกาศเรื่องพระเยซูท่ามกลางผู้ที่ไม่เคยได้ยินพระนามของพระองค์.

เมื่อการข่มเหงทวีความรุนแรงขึ้น ความมุ่งมั่นของเราก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน เรารู้ว่าแสงสว่างส่องประกายที่สุดในความมืดมิด จากทะเลทรายทางเหนือสู่แม่น้ำทางตอนใต้ ข้าพเจ้าเชื่อว่าพระเจ้าทรงปลุกเร้าจิตใจ นำพาความสามัคคี สันติภาพ และความหวังมาสู่ “ทางแยกของแอฟริกา” พระกิตติคุณจะไม่เงียบงัน ณ ที่แห่งนี้ สักวันหนึ่งชาวชาดจะร้องเพลงใหม่ถวายแด่พระเจ้า.