ศาสนาฮินดูคืออะไร?

แม่น้ำและของขวัญ

มายานั่งข้างคุณปู่ โดยมีแผนที่เปิดอยู่ระหว่างพวกเขา เส้นสีน้ำเงินทอดยาวลงมาจากภูเขา ผ่านเมืองใหญ่ๆ และไปจนถึงทะเลบนแผนที่.

“มายาถามว่า ”คุณปู่ ทำไมเราถึงต้องสวดภาวนาเพื่อผู้คนที่อาศัยอยู่ริมแม่น้ำสายนี้คะ?“

คุณปู่ลากนิ้วไปตามเส้นสีน้ำเงิน “เพราะทุกจุดบนแผนที่นี้เต็มไปด้วยผู้คนที่พระเจ้าทรงรู้จักและรัก เด็กๆ เดินไปโรงเรียน พ่อแม่ไปทำงาน ปู่ย่าตายายเล่านิทาน พ่อค้าแม่ค้า นักเรียน ศิลปิน และครอบครัวต่างๆ”

“แต่หลายคนเป็นชาวฮินดูไม่ใช่เหรอ?” มายาถาม.

“ใช่แล้ว” คุณปู่กล่าว “ศาสนาฮินดูไม่ใช่แค่ชุดความเชื่อง่ายๆ ชุดเดียว มันเป็นครอบครัวใหญ่ของประเพณีต่างๆ ชาวฮินดูอาจเฉลิมฉลองเทศกาลต่างๆ อ่านเรื่องราวศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ สวดมนต์ในวิธีที่แตกต่างกัน หรือให้เกียรติเทพเจ้าต่างๆ เป็นพิเศษ หลายคนเชื่อว่าทางเลือกของแต่ละบุคคลเรียกว่า... กรรม, สร้างวงจรของการทำงานและพยายามหาทางออกที่ดีกว่า หลายคนหวังว่าสักวันหนึ่งจะหลุดพ้นจากวงจรนั้นได้ อิสรภาพนี้เรียกว่าอะไร โมกษะ.”

มายาเงียบไปครู่หนึ่ง “แล้วอะไรทำให้ข่าวดีเกี่ยวกับพระเยซูสำคัญนักหนา?”

คุณปู่ยิ้ม “คริสเตียนเชื่อว่าเราไม่จำเป็นต้องปีนป่ายไปหาพระเจ้าด้วยความพยายามของเราเอง พระเจ้าทรงมาหาเราก่อน พระเยซูเสด็จมาเพื่อแสดงให้เราเห็นว่าพระเจ้าเป็นอย่างไร เพื่อแบกรับบาปและความอับอายของเรา และเพื่อมอบการให้อภัยเป็นของขวัญ”

“ของขวัญเหรอ?” มายาถาม.

“เป็นของขวัญ” คุณปู่กล่าว “ไม่ใช่สิ่งที่เราได้รับมาจากการที่เราดีพอ พระเยซูทรงมอบพระคุณ พระคุณนี้คือความรักและความเมตตาของพระเจ้าที่เราไม่สมควรได้รับและซื้อไม่ได้ คริสเตียนเชื่อว่าพระเยซูทรงสิ้นพระชนม์และฟื้นคืนชีพเพื่อให้ทุกคนที่วางใจในพระองค์ได้รับการอภัยโทษ รู้จักพระเจ้าเป็นการส่วนตัว และได้รับชีวิตนิรันดร์”

“ดังนั้น เมื่อเราอธิษฐาน” เธอกล่าวอย่างช้าๆ “เราไม่ได้อธิษฐานเพราะคิดว่าตัวเองดีกว่าคนอื่น”

“ถูกต้องแล้วครับ” คุณปู่กล่าว “เราอธิษฐานเพราะพระเยซูทรงรักมนุษย์ เราอธิษฐานขอให้ครอบครัวมีโอกาสได้ฟังเรื่องราวของพระองค์อย่างชัดเจน ขอให้คริสเตียนดำเนินชีวิตด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตนและความเมตตา และขอให้ทุกคนมีอิสระที่จะถามคำถามและตอบด้วยตนเอง”

มายาวาดรูปของขวัญริมแม่น้ำและเขียนประโยคสั้นๆ ไว้ที่ด้านล่างของหน้ากระดาษ:

ข่าวประเสริฐของพระเยซูเป็นของขวัญแห่งพระคุณสำหรับทุกคน ในทุกเมือง ตามริมแม่น้ำทุกสาย.