หลังจากตรัสรู้แล้ว พระพุทธเจ้าทรงออกแสวงหาผู้แสวงหาธรรมะคนอื่นๆ และทรงแสดงธรรมเทศนาครั้งแรก แทนที่จะชี้ไปยังเทพผู้สร้าง พระองค์ทรงเสนอแนวคิดเรื่องกรอบความคิดในการทำความเข้าใจความทุกข์และการหลุดพ้นจากความทุกข์ หัวใจสำคัญของธรรมเทศนาคือ “อริยสัจ 4” ได้แก่ ชีวิตย่อมมีความทุกข์ ความทุกข์เกิดจากความอยากและความไม่รู้ ความทุกข์สามารถดับไปได้ และหนทางที่จะดับความอยากและความไม่รู้คือการปฏิบัติตาม “ทางสายกลาง” หรือที่รู้จักกันในชื่อ “อริยมรรค 8”

ตามคำสอนของพุทธศาสนา ความทุกข์เกิดจากการยึดติดในสิ่งที่ไม่เที่ยงแท้ ความยึดติดนี้ผูกมัดผู้คนไว้กับวัฏสงสารของการเกิด ตาย และเกิดใหม่ ซึ่งแม้แต่ความคิดเรื่องตัวตนที่ถาวรก็ถือเป็นภาพลวงตา การหลุดพ้นจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อหลุดพ้นจากความอยากและความไม่รู้เท่านั้น.

พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า การหลุดพ้นจากวัฏสงสารนั้น พบได้ด้วยการดำเนินชีวิตอย่างมีระเบียบวินัย หลีกเลี่ยงความสุดโต่งทั้งการตามใจตนเองและการอดอยากอย่างรุนแรง ทางสายกลางเน้นความเข้าใจที่ถูกต้อง เจตนาที่ถูกต้อง คำพูดที่ถูกต้อง การกระทำที่ถูกต้อง การดำรงชีวิตที่ถูกต้อง ความพยายามที่ถูกต้อง สติที่ถูกต้อง และสมาธิที่ถูกต้อง การปฏิบัติเหล่านี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อปรับเปลี่ยนความปรารถนาและการรับรู้.

เป้าหมายสูงสุดของการปฏิบัติธรรมในพุทธศาสนาไม่ใช่การเข้าถึงพระเจ้าส่วนบุคคล แต่เป็นการดับความอยาก นำไปสู่การหลุดพ้นจากความทุกข์และการเกิดใหม่.

* เพื่อความชัดเจนและสอดคล้องกัน คู่มือนี้ใช้คำศัพท์ภาษาสันสกฤตที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปสำหรับแนวคิดทางพุทธศาสนา คำอธิบายสะท้อนถึงคำสอนในอดีตและการปฏิบัติในปัจจุบันที่พบเห็นได้ในบริบททางวัฒนธรรมที่หลากหลาย.