சொந்தமானது

லாவோஸின் வியஞ்சான் நகரின் பரபரப்பான இதயப் பகுதியில், காலை சூரிய ஒளியில் மீகாங் நதி தங்க நாடா போல மின்னியது, சூக்ஸ் என்ற மகிழ்ச்சியான குடும்பம் வசித்து வந்தது. பாப்பா சூக் விடியற்காலையில் வலைகளைச் சரிசெய்யும் ஒரு கனிவான மீனவர், மாமா சூக் தங்கள் இரண்டு குழந்தைகளுக்கும், தங்கள் லாவோ பாரம்பரியத்தின் கதைகளைச் சொல்லும் வண்ணமயமான பட்டுத் தாவணிகளை நெய்தனர்: 10 வயது நொய் தனது விரைவான சிரிப்புடன், 7 வயது பவுன் தனது முடிவில்லா ஆர்வத்துடன். நொய் மற்றும் பவுன் தங்கள் ஆற்றங்கரை வீட்டை மகிழ்ச்சியுடன் உயிருடன் வைத்திருக்க உதவுவதை விரும்பினர்.

சேவல்கள் கூவுவதற்கு முன்பே ஒரு வழக்கமான நாள் தொடங்கியது. அப்பா தனது குறுகிய படகை மூடுபனி நிறைந்த மீகாங்கில் செலுத்தி, வெள்ளி மீன்களுக்கு வலைகளை வீசி, பழைய நாட்டுப்புற பாடல்களை முனகினார். அம்மா களிமண் அடுப்பை பற்றவைத்து, மென்மையான சுடரில் ஒட்டும் அரிசியையும் புதிய காலை மகிமை கீரைகளையும் கிளறினார், புகை வாசனை குழந்தைகளை எழுப்பியது. நொய் மற்றும் பவுன் வெறுங்காலுடன் வெளியே ஓடி, கோழிகளுக்கு உணவளித்து, பள்ளிக்கு முன் ஆழமற்ற குட்டைகளில் தெறித்தனர். அம்மா மல்லிகைப் பூக்களால் தலைமுடியைக் கட்டிக்கொண்டு கதவைத் தாண்டி வெளியே செல்வதில் மும்முரமாக இருந்தார்.

கிண்ணங்கள் அரிசி கஞ்சிக்குப் பிறகு, குழந்தைகள் துருப்பிடித்த சைக்கிள்களை உள்ளூர் பள்ளிக்கு மிதிவண்டியில் ஓட்டிச் சென்று, அண்டை வீட்டாரை நோக்கி கையசைத்தனர். பாடங்கள் நாள் முழுவதும் லாவோ எழுத்து, கணிதம் மற்றும் நதி ஆவிகள் பற்றிய பாடல்களால் நிறைந்திருந்தன. நண்பகல் வீட்டிற்கு வந்த அவர்கள், காலை சந்தையில் அம்மாவுக்கு ஸ்கார்ஃப்களை விற்க உதவினார்கள், விற்பனையாளர்களின் அரட்டை மற்றும் வறுக்கப்பட்ட இறைச்சிகளின் சத்தத்திற்கு மத்தியில் புன்னகையுடன் பேரம் பேசினர். மதிய உணவுகள் என்பது வேலைகளைக் குறிக்கின்றன: பவுன் பம்பிலிருந்து தண்ணீர் எடுக்கும்போது நொய் மூங்கில் வீட்டைத் துடைத்தார், பின்னர் டிராகன்ஃபிளைகளைத் துரத்தினார் அல்லது நெய்த பந்தை உதைத்தார். மாலை நேரம் குடும்பத்திற்கு நேரத்தைக் கொண்டு வந்தது, அப்பா மீன்களை வறுத்தெடுத்தார், அனைவரும் தேவதை விளக்குகளின் கீழ் கதைகளைப் பகிர்ந்து கொண்டனர், வெளியே மின்மினிப் பூச்சிகள் நடனமாடும்போது அம்மாவின் தாலாட்டுப் பாடல்களுடன் முடிந்தது.

ஆனால் சூக்குகள் வித்தியாசமாக இருந்தன. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஒரு பயண வியாபாரி இயேசுவைப் பற்றி அப்பாவிடம் கிசுகிசுத்து, ஒரு கிழிந்த புதிய ஏற்பாட்டைப் பகிர்ந்து கொண்டார். அமைதியாக, குடும்பம் கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றியது, லாவோஸின் புத்த வழிகளுக்கு மத்தியில் அவர்களின் வீடு நம்பிக்கையின் ரகசிய புகலிடமாக இருந்தது. கோயில்கள், புத்த துறவிகளுக்கான பிச்சைகள் அல்லது அவர்களுக்கு பிரார்த்தனைக் கொடிகள் இல்லை, ஆனால் விளக்கு வெளிச்சத்தில் உணவுக்கு முன் பிரார்த்தனைகளையும் பைபிள் கதைகளையும் கிசுகிசுத்தனர்.

பை மாய் (லாவோ புத்தாண்டு) போன்ற பண்டிகைகளில், அவர்கள் நண்பர்களுடன் தண்ணீரைத் தெளித்தனர், ஆனால் ஆவி காணிக்கைகளைத் தவிர்த்து, ஆர்வமுள்ள பார்வைகளைப் பெற்றனர். அக்கம்பக்கத்தினர், "ஏன் தகுதி இல்லை?" என்று கிசுகிசுத்தனர். பள்ளி நண்பர்கள் நொய்யை மெதுவாக கிண்டல் செய்தனர், மேலும் அதிகாரிகள் "வெளிநாட்டு மதம்" பற்றிய வதந்திகளுக்குப் பிறகு வருகை தந்தவுடன், அமைதியாக இருக்கும்படி அவர்களை எச்சரித்தனர்.

திறந்த தேவாலயங்கள் அரிதாகவும், கவனிக்கத்தக்கதாகவும் இருந்தன, புத்த மதத்திற்கு ஆதரவான சட்டங்களின் கீழ் சுவிசேஷப் பிரசங்கம் ஆபத்தானது. ஆனாலும் சூக்குகள் கருணையுடன் பிரகாசித்தனர். அவர்கள் ஏழைகளுடன் கூடுதல் நன்மைகளைப் பகிர்ந்து கொண்டனர், கொடுமைப்படுத்துபவர்களை மன்னித்தனர் - இது அவர்களைச் சுற்றியுள்ள இதயங்களை குழப்பமடையச் செய்து மென்மையாக்கியது.

கிறிஸ்தவராக இருப்பது என்பது மறைவான நீரில் பூக்கும் தாமரையைப் போல எச்சரிக்கையால் மூடப்பட்ட மகிழ்ச்சியைக் குறிக்கிறது. இயேசு எச்சரித்தது போல, மக்கள் அவரைத் துன்புறுத்தினர், அவர்கள் நம்மையும் துன்புறுத்துவார்கள்.

ஆற்றங்கரையோர வீட்டின் அருகே உள்ள நொய் மற்றும் பூனின் குடும்பத்தினரை பனை மரங்கள் மற்றும் கூடைகளுடன் வண்ணமயமாக்குங்கள்.

இன்றைய மொழி லாவோ. வணக்கம், நன்றி, நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள் என்று சொல்லிப் பழகுங்கள்.

நீங்கள் வண்ணம் தீட்டி புதிய வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்ளும்போது, இயேசுவை இன்னும் அறியாத லாவோஸில் உள்ள குடும்பங்களுக்காக ஜெபியுங்கள்.