ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੋ ਕੋਲਕਾਤਾ

ਮੈਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦਾ ਹਾਂ ਕੋਲਕਾਤਾ ਹਰ ਰੋਜ਼—ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਸਥਿਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਦੀ ਗੂੰਜ ਟਰਾਮਾਂ, ਦਾ ਹਾਰਨ ਵਜਾਉਣਾ ਰਿਕਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਵਿਕਰੇਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਹਵਾ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਰਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਚਾਹ, ਮਸਾਲੇ, ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਧੂੜ. ਸ਼ਹਿਰ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਇਮਾਰਤਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਵਾਲੀਆਂ ਝੁੱਗੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ—ਸੁੰਦਰਤਾ, ਦਰਦ, ਲਚਕੀਲਾਪਣ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਦੀ। ਕੋਲਕਾਤਾ ਇੱਕ ਜਿਉਂਦੀ ਧੜਕਣ ਵਾਂਗ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਦ੍ਰਿੜ; ਜ਼ਖਮੀ, ਪਰ ਜ਼ਿੰਦਾ।.

ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਭੀੜ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਭੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾਪਣ ਦੀ ਤਾਂਘ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ਗਲੀ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਗਾਣੇ, ਵਿੱਚ ਹੁਗਲੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚੁੱਪ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਮੀਦ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ. ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ—ਕਿਸੇ ਅਸਲੀ, ਕਿਸੇ ਸੱਚੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ।.

ਦ ਬੱਚੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਰ ਹੈ - ਉਹ ਜੋ ਫਲਾਈਓਵਰਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੌਂਦੇ ਹਨ, ਕੂੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੂੜਾ ਕੱਢਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੇਲ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਲੇ ਭਟਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਰਦ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੀ ਝਲਕ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।. ਉਹ ਇੱਥੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਦਇਆ ਜਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਲਈ ਬੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।.

ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਾਂ ਯਿਸੂ ਦਾ ਚੇਲਾ, ਉੱਥੇ ਤੁਰਨਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚੱਲੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਰਲ ਹੈ: ਕਿ ਕੋਲਕਾਤਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਬਦਲੇਗਾ।—ਮਸੀਹ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੁਆਰਾ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਾਹ ਲੈਣਾ, ਵੰਡਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਬੇਚੈਨ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ।.