Bid voor Kermanshah

Ik woon in Kermanshah, een stad in de bergen van West-Iran, vlakbij de grens met Irak. Ons landschap is ruig en prachtig, gevormd door het Zagrosgebergte en eeuwenlange geschiedenis. Veel mensen hier zijn Koerden, trots op hun taal, tradities en sterke identiteit. Oude gravures, zoals de beroemde rotsreliëfs van Taq-e Bostan, herinneren ons eraan dat deze regio al duizenden jaren een kruispunt van rijken is.

Het leven is hier nooit gemakkelijk geweest. In 2017 verwoestte een zware aardbeving gemeenschappen in deze regio, waarbij duizenden mensen om het leven kwamen en veel gezinnen jaren later nog steeds bezig zijn hun leven weer op te bouwen. Zelfs nu nog dragen sommige buurten de littekens van die ramp. Armoede en werkloosheid blijven voor velen in de provincie een harde realiteit.

De spanningen rond het bredere conflict in Iran hebben nu voor nieuwe onzekerheid gezorgd. Omdat Kermanshah dicht bij de Iraakse grens ligt en in de buurt van belangrijke militaire en logistieke routes, is de regio al lange tijd gevoelig in oorlogstijd. De militaire activiteit en de luchtafweersystemen rond de provincie zijn toegenomen naarmate het conflict voortduurt, wat veel inwoners herinnert aan eerdere oorlogen die in ditzelfde berggebied werden uitgevochten.

Ondanks dit alles gaat het leven door. Markten openen 's ochtends, theehuizen vullen zich met gesprekken en families komen 's avonds samen onder de bergtoppen. Maar onder al die routines dragen veel harten stille vragen over de toekomst.

Voor Jezusgelovigen in Kermanshah wordt het geloof vaak in stilte beleefd. Kleine groepjes komen samen in huizen, bidden samen en bemoedigen elkaar. Zelfs in een regio die getekend is door ontberingen en spanningen, is God nog steeds aan het werk. Ik geloof dat deze bergen, die zoveel ellende hebben meegemaakt, ooit getuige zullen zijn van iets nieuws: een geestelijk ontwaken dat genezing en hoop brengt aan vele mensen.

Blijf bidden voor de veldwerkers in Iran via de Apple-app of Google Play-app.