Bid voor Diyarbakir

Ik woon in Diyarbakir, een stad gebouwd van zwarte basaltsteen langs de oevers van de Tigris – een plek die even oud als blijvend is. Deze regio kent een rijke geschiedenis; profeten hebben hier ooit rondgewandeld, en bijna 60% van de plaatsen die in de Schrift worden genoemd liggen binnen de grenzen van het huidige Turkije. Van de ruïnes van Efeze tot de heuvels van Antiochië is dit land een toneel geweest voor Gods zich ontvouwende verhaal.

Toch vullen moskeeën vandaag de dag onze horizonnen, en de Turken blijven een van de grootste onbereikte bevolkingsgroepen ter wereld. Ons land vormt een brug tussen Europa en het Midden-Oosten, dat zowel westerse ideeën als islamitische tradities met zich meedraagt — een kruispunt van culturen, maar nog steeds een land dat wacht om de Weg van Christus te herontdekken.

Hier in Diyarbakir zijn veel van mijn buren Koerden, een volk dat bekendstaat om zijn veerkracht en gastvrijheid, maar weinigen hebben ooit het Evangelie in hun eigen taal gehoord. Toch geloof ik dat dezelfde Geest die in de tijd van Paulus door Klein-Azië trok, nu weer in beweging is. Dit land, ooit een bakermat van geloof, zal niet eeuwig zwijgen. Ik verlang naar de dag waarop het weer gezegd kan worden: “Allen die in Asia woonden, hoorden het woord van de Heer.”