प्रार्थना करा कानो

मी राहतो कानो, उत्तरेकडील सर्वात जुन्या शहरांपैकी एक नायजेरिया, जिथे वाळवंटातील वारे धूळ आणि इतिहास दोन्ही घेऊन जातात. एकेकाळी एका शक्तिशाली व्यक्तीचे आसन हौसा राज्य, आपले शहर एक सांस्कृतिक आणि धार्मिक केंद्र राहिले आहे - अभिमानास्पद, लवचिक आणि परंपरेने जिवंत. नायजेरिया स्वतःच एक प्रचंड विरोधाभासी भूमी आहे - दक्षिणेकडील दमट जंगलांपासून उत्तरेकडील शुष्क मैदानांपर्यंत - आणि आपले लोक त्याचा सर्वात मोठा खजिना आहेत. पेक्षा जास्त २५० वांशिक गट आणि शेकडो भाषा या राष्ट्राला सौंदर्य आणि गुंतागुंतीने भरतात.

तरीही, आपल्या संस्कृती आणि संसाधनांची समृद्धता असूनही, येथील जीवन बहुतेकदा कष्टांनी भरलेले असते. उत्तरेकडील, अनुयायी येशूसतत धोक्याखाली जगणे बोको हराम आणि इतर अतिरेकी गट. गावांवर हल्ले होतात, चर्च जाळले जातात आणि श्रद्धावानांना त्यांच्या घरातून हाकलून लावले जाते. बरेच लोक भीतीत जगतात पण भीतीमुळे त्यांना परिभाषित होऊ देत नाहीत. देशभरात, गरिबी, अन्नटंचाई आणि कुपोषण विशेषतः आपल्या मुलांवर, खूप जास्त भार पडतो.

येथे कानोमध्ये, हौसा लोक - आफ्रिकेतील सर्वात मोठी अप्रसिद्ध जमात - बाजारपेठा, शाळा आणि मशिदी भरून ठेवते. ते खोलवर आध्यात्मिक आहेत, प्रार्थनेत विश्वासू आहेत आणि परंपरेने बांधलेले आहेत. तरीही माझा असा विश्वास आहे की देव त्यांच्याकडे करुणेने पाहतो आणि या भूमीला विसरलेला नाही. हिंसाचार आणि दुष्काळाच्या सावलीतही, चर्च वाढत आहे — भुकेल्यांना अन्न देणे, सोडून दिलेल्यांची काळजी घेणे आणि प्रेम आणि धैर्याने ख्रिस्ताची आशा सामायिक करणे. व्यवस्थात्मक संकुचिततेच्या तोंडावर, हा आपला क्षण आहे — देवाचे राज्य प्रकट करण्याचा शब्द, कामे आणि चमत्कार, आणि त्याचा प्रकाश सर्वात अंधारातही शिरताना पाहण्यासाठी.