प्रार्थना करा अंकारा

मी रस्त्यांवर फिरतो अंकारा, माझ्या राष्ट्राचे धडधडणारे हृदय, आणि मला माझ्या पायाखाली इतिहासाचे वजन जाणवते. या भूमीने हजारो वर्षांपासून देवाची कहाणी वाहून नेली आहे - जवळजवळ शास्त्रात उल्लेख केलेल्या ठिकाणांपैकी 60% येथे आहेत. पासून इफिसस ते अंत्युखिया ते तार्सस, या टेकड्या अजूनही प्रेषितांच्या आणि येशूच्या पहिल्या अनुयायांच्या पावलांचा आवाज ऐकू येतात. तरीही आज, ती कहाणी जवळजवळ विसरल्यासारखी वाटते.

मी जिथे जिथे वळतो तिथे तिथे मला आकाशाकडे उंचावणाऱ्या मशिदी दिसतात, ज्या आठवण करून देतात की माझे लोक - तुर्क — जगातील सर्वात मोठ्या अप्रसिद्ध गटांपैकी एक राहिले आहे. अनेकांनी कधीही खऱ्या अर्थाने शुभवर्तमान ऐकले नाही आणि जे बहुतेकदा ते परदेशी धर्म म्हणून नाकारतात. त्याच वेळी, पाश्चात्य प्रगती आणि आधुनिक कल्पना आपल्या संस्कृतीत पसरल्या आहेत, परंपरेत मिसळल्या आहेत परंतु क्वचितच खरी आशा आणत आहेत. या तणावात, मला एक पीक दिसते - विशाल, तयार आणि कामगारांची वाट पाहत.

तुर्की खंडांच्या क्रॉसरोडवर उभा आहे, जोडतो युरोप आणि मध्य पूर्व — व्यापार, संस्कृती आणि श्रद्धेचा पूल. अंकारामध्ये, जिथे निर्णय राष्ट्राचे भविष्य घडवतात, मी देवाचे राज्य राजकारण किंवा सत्तेद्वारे नव्हे तर बदललेल्या हृदयांद्वारे पुढे जाण्यासाठी प्रार्थना करतो. मला त्या दिवसाची आतुरता आहे जेव्हा या भूमीबद्दल पुन्हा एकदा असे म्हणता येईल: “"आशियात राहणाऱ्या सर्वांनी प्रभूचे वचन ऐकले."”

तोपर्यंत, मी धैर्यासाठी प्रार्थना करतो - जेणेकरून येशूचे अनुयायी प्रेम आणि ज्ञानाने उठतील, धैर्याने सुवार्ता सांगतील. मी प्रार्थना करतो की आत्मा अंतःकरणाला मऊ करेल, चर्च तेजस्वीपणे चमकेल आणि देवाच्या इतिहासाने समृद्ध असलेली ही भूमी पुन्हा एकदा त्याच्या गौरवाची जिवंत साक्ष बनेल.