प्रार्थना करा कराची

मी कराचीमध्ये राहतो - एक असे शहर जे कधीही हालचाल करत नाही. हॉर्न, समुद्राची वारा, चहा आणि डिझेलचा सुगंध - हे येथील दैनंदिन जीवनाचा भाग आहेत. सदरच्या जुन्या रस्त्यांपासून ते क्लिफ्टनमधील गगनचुंबी इमारतींपर्यंत, कराची हे विरोधाभासांचे शहर आहे: पहाटेच्या वेळी मच्छीमार बोटी सोडतात तर वित्तपुरवठादार काचेच्या टॉवर्सकडे धाव घेतात, लक्झरी मॉल्सच्या सावलीत उभ्या असलेल्या झोपडपट्ट्या. ते मोठ्याने, जिवंत आणि चांगल्या जीवनाचा शोध घेणाऱ्या लोकांनी भरलेले आहे.

कराची हे फक्त पाकिस्तानचे सर्वात मोठे शहर नाही; ते त्याचे हृदय आहे. सिंधी, पंजाबी, पश्तून, बलुच, उर्दू भाषिक - प्रत्येक प्रांतातून लोक येथे येतात - प्रत्येकजण त्यांची स्वतःची भाषा आणि संघर्ष घेऊन येतो. आपण खांद्याला खांदा लावून राहतो, या विविधतेची शक्ती आणि ताण दोन्ही घेऊन. श्रद्धा सर्वत्र आहे - सूर्योदयापूर्वी मशिदी भरून जातात आणि रस्त्यांवरून देवाचे नाव प्रतिध्वनीत होते - तरीही अनेक हृदये अजूनही शांतीसाठी धडपडत आहेत.

येशूच्या अनुयायांसाठी, येथील जीवन धोकादायक आणि दैवी दोन्ही आहे. चर्च बहुतेकदा शांतपणे भेटतात, त्यांची गाणी बाहेरील रहदारीमुळे गोंधळलेली असतात. काही विश्वासणारे त्यांचे बायबल लपवतात; तर काही केवळ दयाळूपणामुळे त्यांचा विश्वास सामायिक करतात. किंमत मोजण्याचा अर्थ काय आहे हे आपल्याला माहिती आहे. परंतु येथेही, त्याचे अनुसरण करण्यासाठी सर्वात कठीण ठिकाणी, ख्रिस्ताचा प्रकाश सतत आत प्रवेश करत राहतो - कुजबुजलेल्या प्रार्थनांमध्ये, स्वप्नांमध्ये, धैर्याच्या कृतींमध्ये कोणीही पाहू शकत नाही.

कराचीची कहाणी अजून संपलेली नाहीये असे मला वाटते. देव या शहरात फिरत आहे - किनाऱ्यावरील मच्छिमारांच्या गावांमध्ये, गर्दीच्या अपार्टमेंट ब्लॉक्समध्ये आणि ज्यांनी त्याचे नाव कधीही ऐकले नाही त्यांच्या हृदयात. एके दिवशी, ओझ्याने आणि थकव्याने कण्हणारे हे शहर पुन्हा गाईल - अराजकाचा आवाज नाही, तर मुक्तीचे गाणे.

कराचीमधील शेतमजुरांसाठी प्रार्थना करत रहा अ‍ॅपल अ‍ॅप, किंवा गुगल प्ले अ‍ॅप.