प्रार्थना करा उलानबाटर

मी उलानबातरमध्ये राहतो, जे अनंत आकाश आणि उंच टेकड्यांनी वेढलेले शहर आहे. जरी ते आपली राजधानी असले तरी, मंगोलियाचे हृदय अजूनही उघड्या गवताळ प्रदेशात धडधडते - घोड्यांच्या धावण्याच्या आवाजात, गवताळ प्रदेशातून वाहणारा वारा आणि आगीभोवती असलेल्या गेर (यर्ट) मध्ये एकत्रित झालेल्या कुटुंबाच्या उबदारपणात. आपला देश विशाल सौंदर्य आणि खोल शांततेचा आहे, जिथे क्षितिज कायमचे पसरलेले दिसते.

आपल्यापैकी बहुतेक जण खल्ख मंगोल आहेत, पण आपण एकच लोक आहोत ज्यांच्या अनेक कथा आहेत. आपली संस्कृती मजबूत आणि अभिमानी आहे, आपल्या पूर्वजांच्या परंपरांमध्ये रुजलेली आहे. स्वातंत्र्य आणि सहनशीलतेची भावना आपल्यात खोलवर रुजलेली आहे - या खडकाळ भूमीतील शतकानुशतके जीवनाने आकार घेतलेली आहे. तरीही, आपले कळप मुक्तपणे फिरत असले तरी, अनेक हृदये आध्यात्मिक अंधाराने आणि जुन्या विश्वासांनी बांधलेली आहेत जी आत्म्याला समाधान देऊ शकत नाहीत.

मला तो चांगला मेंढपाळ सापडला आहे जो नव्याण्णव सोडून गेला आणि माझ्या लोकांनाही त्याचा आवाज कळावा अशी माझी इच्छा आहे. मंगोलियातील चर्च अजूनही लहान आहे पण वाढत आहे - विश्वासणारे घरांमध्ये, शाळांमध्ये आणि शहरातील अपार्टमेंटमध्ये शांतपणे एकत्र येत आहेत, आपल्या स्वतःच्या भाषेत उपासना करत आहेत आणि आपल्या राष्ट्राला देवाकडे उंचावत आहेत. मला वाटते की मंगोलियातील प्रत्येक जमाती आणि खोऱ्याने त्यांच्यावर प्रेम करणाऱ्या आणि त्यांना नावाने हाक मारणाऱ्या देवाबद्दल ऐकण्याची वेळ आली आहे. येथील शेते केवळ मेंढ्या आणि घोड्यांनी भरलेली नाहीत - ती कापणीसाठी पांढरी आहेत.