ការបញ្ចប់ភារកិច្ច
ការអធិស្ឋានរឿងប្រៀបប្រដូចព្រះរាជាណាចក្រសម្រាប់ពុទ្ធសាសនិកជនទាំងអស់
ការអធិស្ឋានសម្រាប់ពិភពពុទ្ធសាសនាអាចមានអារម្មណ៍គួរឱ្យខ្លាច។ មនុស្ស ជំនឿ និងទីកន្លែងមានភាពចម្រុះមិនគួរឱ្យជឿ ហើយព្រះពុទ្ធសាសនាខ្លួនឯងមានស្រទាប់ៗ និងស្មុគស្មាញ ដែលបង្កើតឡើងដោយប្រវត្តិសាស្ត្រ ភូមិសាស្ត្រ និងនយោបាយរាប់សតវត្សមកហើយ។ ដោយមានរឿងជាច្រើនដែលត្រូវយល់ វាអាចមានអារម្មណ៍ថាអ្នកត្រូវការបណ្ណាល័យដើម្បីអធិស្ឋានដោយឈ្លាសវៃ។
ប៉ុន្តែចំណុចស្នូលនៃការណែនាំអធិស្ឋាននេះគឺសាមញ្ញ៖ សូមអធិស្ឋានសម្រាប់អ្នកកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនា។ ព្រះយេស៊ូវរំលឹកយើងនៅក្នុងម៉ាថាយ ៦:៧ ថា ការអធិស្ឋានមិនចាំបាច់ស្មុគស្មាញ ឬមានពាក្យច្រើនពេកនោះទេ។

៥០០ លាននៅតែមិនទាន់ទៅដល់
ពុទ្ធសាសនិកជនចំនួន ៥០០ លាននាក់នៅលើពិភពលោកភាគច្រើនមិនទាន់បានទៅដល់ ហើយនៅតែជាបេះដូងនៃកិច្ចការដែលមិនទាន់បានបញ្ចប់។ ភាគច្រើនលើសលប់មិនធ្លាប់បានឮដំណឹងល្អទេ ហើយមានឱកាសតិចតួច ឬគ្មានឱកាសដើម្បីឮដំណឹងល្អពីនរណាម្នាក់នៅក្នុងវប្បធម៌របស់ពួកគេផ្ទាល់។ ពួកគេរស់នៅដោយមានបំណងប្រាថ្នាខាងវិញ្ញាណយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ ដែលបង្កើតឡើងដោយការបង្រៀនរបស់ព្រះពុទ្ធសាសនារាប់សតវត្សមកហើយ ប៉ុន្តែគ្មានអ្នកណាម្នាក់ដើម្បីចែករំលែកសារនៃក្តីសង្ឃឹម និងសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ព្រះយេស៊ូវជាមួយពួកគេឡើយ។
យើងចូលរួមគ្នាទូទាំងពិភពលោក មិនមែនដើម្បីអធិស្ឋានសម្រាប់ “ប្លុក” ណាមួយទេ ប៉ុន្តែសម្រាប់បុគ្គលដែលព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។ យើងអធិស្ឋានដោយជំនឿថា អតីតពុទ្ធសាសនិកជាច្រើននឹងឈរជាមួយយើងនៅចំពោះមុខបល្ល័ង្ករបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅថ្ងៃណាមួយ ដែលជាផ្នែកមួយនៃ “ហ្វូងមនុស្សច្រើនពេកមិនអាចរាប់បាន” មកពីគ្រប់កុលសម្ព័ន្ធ ភាសា និងប្រជាជាតិ។
រឿងប្រៀបប្រដូចអំពីព្រះរាជាណាចក្រ
ជារៀងរាល់ថ្ងៃ យើងនឹងអធិស្ឋានសម្រាប់តំបន់ ទីក្រុង និងប្រពៃណីព្រះពុទ្ធសាសនាផ្សេងៗគ្នា។ យើងក៏នឹងអធិស្ឋានតាមរយៈរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីព្រះរាជាណាចក្រផ្សេងៗគ្នាជារៀងរាល់ថ្ងៃផងដែរ។
ព្រះយេស៊ូវបានប្រើរូបភាពប្រចាំថ្ងៃ ដើម្បីបង្ហាញទាំងអំណាចនៃការគុណក្នុងការជំរុញព្រះរាជាណាចក្រ និងតម្លៃដ៏មិនអាចវាស់វែងបាននៃព្រះរាជាណាចក្រខ្លួនឯង។ ទ្រង់បានមានបន្ទូលអំពីកសិករម្នាក់ដែលកំពុងបាចគ្រាប់ពូជ ស្ត្រីម្នាក់ដែលកំពុងដំបែទៅជាម្សៅ ពាណិជ្ជករម្នាក់ដែលបានរកឃើញកំណប់ទ្រព្យដែលមានតម្លៃទាំងអស់ដែលគាត់មាន និងសំណាញ់ដែលទាញចេញពីសមុទ្រដែលពេញទៅដោយត្រីគ្រប់ប្រភេទ។ គ្មានរូបភាពណាមួយអាចចាប់យកភាពពេញលេញនៃព្រះរាជាណាចក្របានឡើយ។
ហាបាគុកបានឃើញវាជាទឹក។ ព្រះយេស៊ូវបានពិពណ៌នាវាថាជាគ្រាប់ពូជ ដំបែ កំណប់ទ្រព្យ សំណាញ់ និងពិធីជប់លៀង។ រូបភាពទាំងនោះកើនឡើងដោយសារភាពពិតនៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះគឺធំធេងពេកមិនអាចមានក្នុងរូបភាពណាមួយបានឡើយ។
រឿងប្រៀបប្រដូចនីមួយៗបង្ហាញពីគោលការណ៍នៃព្រះរាជាណាចក្រដើម្បីណែនាំការអធិស្ឋានរបស់យើងសម្រាប់កន្លែងជាក់លាក់នោះ៖ របៀបដែលព្រះរាជាណាចក្រចាក់ឫសនៅក្នុងដីដែលមានជម្លោះ រីករាលដាលដោយមើលមិនឃើញតាមរយៈប្រជាជាតិដែលមិនអាចទប់វាបាន ជំរុញមនុស្សឱ្យលះបង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដើម្បីរកកំណប់ទ្រព្យដែលពួកគេមិននឹកស្មានថានឹងរកឃើញ ស្វែងរករហូតដល់រកឃើញរបស់ដែលបាត់បង់ ហើយនាំយកការអញ្ជើញរបស់វាទៅកាន់ផ្លូវលំ និងកន្លែងដែលមើលរំលង ដែលគ្មាននរណាម្នាក់គិតចង់មើល។
រឿងប្រៀបប្រដូចទាំងនេះរួមគ្នាគូររូបភាពនៃព្រះរាជាណាចក្រមួយដែលលាក់កំបាំង ប៉ុន្តែមិនអាចបញ្ឈប់បាន មានតម្លៃថ្លៃ ប៉ុន្តែត្រូវបានផ្តល់ឱ្យដោយសេរី ហាក់ដូចជាតូច ប៉ុន្តែមានវាសនាបំពេញពិភពលោក។
នៅពេលអ្នកអធិស្ឋានតាមរយៈទំព័រទាំងនេះ សូមមករំពឹងថានឹងជួបប្រទះនឹងការពិតនោះ។ ព្រះដដែលដែលបានខ្ចាត់ខ្ចាយរឿងប្រៀបប្រដូចទាំងនេះនៅទូទាំងភ្នំកាលីឡេ កំពុងខ្ចាត់ខ្ចាយព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់នៅទូទាំងពិភពពុទ្ធសាសនានៅថ្ងៃនេះ។ រយៈពេលប្រាំពីរថ្ងៃនេះ គឺជាការអញ្ជើញឱ្យចូលរួមជាមួយទ្រង់ក្នុងកិច្ចការនោះ៖ ដើម្បីអធិស្ឋានដោយបើកភ្នែកចំពោះអ្វីដែលទ្រង់កំពុងធ្វើរួចហើយ និងដោយជំនឿចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានសន្យាថានឹងបំពេញ។

តើចលនាជាអ្វី?
តើការឈានទៅមុខមើលទៅដូចម្ដេច? នៅជុំវិញពិភពលោក ចលនា “សៀវភៅកិច្ចការ” កំពុងកើតឡើង រួមទាំងនៅក្នុងតំបន់មួយចំនួននៃពិភពពុទ្ធសាសនាផងដែរ។ យើងអធិស្ឋានសូមឲ្យចលនាទាំងនេះកើនឡើងពាសពេញពិភពពុទ្ធសាសនា។
នៅក្នុងចលនាទាំងនេះ អ្នកជឿធម្មតាប្រើប្រាស់ដំណើរការព្រះគម្ពីរ ដែលអាចបង្កើតឡើងវិញបាន ដើម្បីចែករំលែកដំណឹងល្អ ខណៈដែលពួកសិស្សបង្កើនចំនួនសិស្ស មេដឹកនាំបង្កើនចំនួនអ្នកដឹកនាំ និងព្រះវិហារបង្កើនចំនួនព្រះវិហារ។
មានចលនាបង្កើតព្រះវិហារជាង 2,000 ដែលបានកត់ត្រាទុកឥឡូវនេះកំពុងសកម្មនៅទូទាំងពិភពលោក ដែលតំណាងឲ្យសិស្សជាង 200 លាននាក់ និងព្រះវិហារចំនួន 10 លានកន្លែង។ ចលនានេះមិនមែនជាយុទ្ធសាស្ត្រទំនើបទេ វាគឺជាគំរូនៃព្រះវិហារដំបូង នៅពេលដែលដំណឹងល្អបានផ្សព្វផ្សាយយ៉ាងឆាប់រហ័សតាមរយៈការបង្កើនសិស្ស និងព្រះវិហារនានា។
ពិភពព្រះពុទ្ធសាសនានៅតែជាព្រំដែនដ៏ធំបំផុតមួយសម្រាប់ចលនាព្រះរាជាណាចក្រប្រភេទនេះ។ ការអធិស្ឋានមិនមែនជាកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងគាំទ្រទេ វាគឺជាម៉ាស៊ីនដែលជំរុញការបង្កើនចំនួនព្រះរាជាណាចក្រ។ យើងអធិស្ឋានដោយជំនឿថាព្រះជាម្ចាស់នឹងនាំមកនូវផលដំណាំដ៏សម្បូរបែប និងកើនឡើងក្នុងចំណោមពុទ្ធសាសនិកជនដែលទ្រង់ស្រឡាញ់។

ហេតុអ្វីបានជាទីក្រុងចំនួន 110?
ពេញមួយមគ្គុទ្ទេសក៍នេះ អ្នកនឹងឃើញទីក្រុងដែលបានបន្លិចនៅទូទាំងអាស៊ីខាងត្បូង អាគ្នេយ៍ និងអាស៊ីបូព៌ា ដែលមានប្រជាជនកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនាច្រើន។ យើងបន្លិចទីក្រុងទាំងនេះ ពីព្រោះព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់ទីក្រុងនានា និងដោយសារតែពួកគេអាចក្លាយជាប្រភពសម្រាប់ដំណឹងល្អ។
ប្រជាជនជាងពាក់កណ្តាលនៃពិភពលោកឥឡូវនេះរស់នៅក្នុងទីក្រុង ដែលចំនួននេះត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងកើនឡើងដល់ពីរភាគបីនៅឆ្នាំ 2050។ 110 ទីក្រុង ស្ថិតក្នុងចំណោមទីក្រុងធំៗដែលមិនទាន់មានអ្នកទៅដល់បំផុតរបស់ពិភពលោក ដែលតំណាងឱ្យភាសាដែលនិយាយដោយ 97% នៃប្រជាជនដែលមិនទាន់មានអ្នកទៅដល់របស់ពិភពលោក។
ការអធិស្ឋានរបស់យើងគឺសម្រាប់ចលនាព្រះរាជាណាចក្រនៅក្នុងទីក្រុងនីមួយៗ៖ ជាកិច្ចការសរីរាង្គរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលសិស្សកាន់តែច្រើនឡើង ព្រះវិហាររីកចម្រើន និងគ្រប់ផ្នែកនៃជីវិតទីក្រុងត្រូវបានប៉ះពាល់ដោយព្រះគ្រីស្ទ។
ទំនុកដំកើង ១១០:១-៣ អំពាវនាវដល់រាស្ត្ររបស់ព្រះឲ្យចូលរួមជាមួយទ្រង់ក្នុងការសុំឲ្យប្រជាជាតិនានា។ យើងអធិស្ឋានមិនមែនដោយសារតែកិច្ចការនេះតូចតាចនោះទេ ប៉ុន្តែដោយសារតែព្រះយេស៊ូវសក្តិសមនឹងគ្រប់ទីក្រុង និងគ្រប់ជាតិសាសន៍។
សូមអរគុណសម្រាប់ការចូលរួមពីមនុស្សរាប់លាននាក់នៅជុំវិញពិភពលោកក្នុងការអធិស្ឋានសម្រាប់មនុស្សដែលហៅទីក្រុងទាំងនេះថាជាផ្ទះ។


