پر کردن و توانمندسازی

قرائت کتاب مقدس: اعمال رسولان ۲: ۱-۴

در روز پنطیکاست، شاگردان اطاعت کردند و در دعا منتظر ماندند. در زمان مقرر خدا، او روح خود را ریخت. ما باید با ایمان منتظر بمانیم و به او اعتماد کنیم، نه اینکه به دنبال نتیجه باشیم.

شهادت: موجی از حضور خدا

واعظی برای سخنرانی به کلیسایی آمد و فوراً احساس کرد که مشکلی وجود دارد. وقتی از در وارد شد، هیچ چیزی احساس نکرد - هیچ حضوری از خدا در ستایش، پرستش، قربانی یا نصیحت. به جای اینکه طوری از آنجا عبور کند که انگار هیچ چیز اشتباهی رخ نداده است، مکث کرد و از خود پرسید که چرا. پاسخ از کتاب مقدس آمده بود. او لاویان ۱۰:۳ را باز کرد و با صدای بلند برای حضار خواند و یادآوری کرد که خدا مقدس است و به کسانی که به او احترام نمی‌گذارند، نزدیک نمی‌شود. پیام با قاطعیت به گوش رسید. جو تغییر کرد.

در پایان خطبه، واعظ سر خود را خم کرد و یک جمله‌ی خالصانه دعا کرد: “خداوندا، کلام خود را که امشب به این مردم موعظه کردی، تأیید کن.” این یک دعای طولانی نبود. دعای بلندی نبود. اما دعایی صادقانه بود.

آنچه بعداً اتفاق افتاد غیرمنتظره بود. بلافاصله، حضور خداوند سالن اجتماعات را پر کرد. واعظ نه کسی را به پاسخ فرا خوانده بود و نه جماعت را به دعا فراخوانده بود. اما در سراسر ساختمان، مردم شروع به هق هق کردند. برخی آشکارا گریه می‌کردند. گویی موجی نامرئی از حضور خدا از پشت سالن به جلو آمد و پاکی، اعتقاد راسخ و طراوت عمیقی را به همراه آورد.

او آن را ترتیب نداده بود. او صرفاً به خداوند احترام گذاشته بود. و خداوند آمده بود.

“او از هیچ یک از ما دور نیست.” (اعمال رسولان ۱۷:۲۷)

ادامه مطلب ...

دعا کنیم.

از روح القدس بخواهید که شما را پر کند و مؤمنان را در کلیسای محلی شما برای خدمت انجیل از طریق قدرت روح القدس توانمند سازد.
درخواست افزایش جلسات دعا و بیداری معنوی در جامعه خود را داشته باشید.

قدم بردارید

روز خود را کاملاً به هدایت و توانمندسازی روح القدس بسپارید.